Prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa (i nie podlega przywróceniu) po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ordynacji podatkowej). Aby odzyskać nadpłacone kwoty, należy zachować termin na wniesienie wniosku o ich zwrot.
Od daty doręczenia
Nie wystarczy jednak samo nadanie pisma z wnioskiem o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego przed upływem terminu przedawnienia, aby prawo do stwierdzenia nadpłaty nie wygasło. Samo nadanie pisma nie wszczyna bowiem postępowania podatkowego w sprawie wniosku strony o stwierdzenie nadpłaty. Za datę wszczęcia postępowania na żądanie strony uznaje się bowiem dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu (co wynika z art. 165 § 3 ordynacji podatkowej).
Dopiero w dniu doręczenia żądania organ podatkowy może ocenić, czy żądanie zostało wniesione przed, czy po upływie terminu przedawnienia. Prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (art. 79 § 2 ordynacji podatkowej).
Termin przedawnienia jest terminem prekluzyjnym, który nie podlega przywróceniu. W przeciwnym razie doszłoby do przedłużenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na skutek zachowania podatnika, który składa wniosek w ostatnim dniu terminu, co jest niedopuszczalne. Tak też uznał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 31 lipca 2012 r. (II FSK 71/11).
Czy wystarczy nadanie na poczcie
Co zatem z art. 12 § 6 pkt 2 ordynacji podatkowej, zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożone w polskim urzędzie konsularnym?