Zarząd spółki ma obowiązek zwołać takie zgromadzenie, ale nie ma oczywiście obowiązku zapewnienia wspólnikom dowozu. Jeśli się na to zdecyduje, to spółka nie zaliczy tych wydatków do kosztów. Wynika to z art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT. Zgodnie z nim nie są kosztem uzyskania przychodu wydatki związane z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców (akcjonariuszy) niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów.
Potwierdzają to organy podatkowe, wskazując, że w sytuacji zapewnienia dojazdu na zgromadzenie nie występuje świadczenie wzajemne.
Usługi gastronomiczne
W interpretacji z 30 lipca 2012 r. (IPTPB3/423-142/12-4/IR) Izba Skarbowa w Łodzi uznała, że świadczone podczas zgromadzenia usługi gastronomiczne (drobny, zwyczajowo przyjęty poczęstunek) noszą znamiona reprezentacji. Oznacza to, że związane z nim wydatki nie są kosztem uzyskania przychodów (art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT).
Takie stanowisko budzi pewne wątpliwości. Wcześniej bowiem organy podatkowe wydawały się akceptować takie wydatki jako koszty podatkowe. Wydatki na drobny poczęstunek podczas walnego zgromadzenia wspólników (akcjonariuszy) są przede wszystkim związane z zapewnieniem właściwych warunków zgromadzenia i jego sprawnego przeprowadzenia. Natomiast na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów wydatków na reprezentację, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
Oznacza to, że wydatki na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów nie mogą być zaliczone do kosztów podatkowych, gdy ponoszone są w ramach reprezentacji. Według definicji słownikowej pojęcie reprezentacji oznacza okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną („Słownik języka polskiego”, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2002). W świetle zaś orzecznictwa sądowego reprezentacją w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT są niestanowiące reklamy każde działania podatnika-przedsiębiorcy, mające na celu budowanie pozytywnego wizerunku i prestiżu firmy, pokazanie jej z jak najlepszej strony, podejmowane w szczególności w kontaktach oficjalnych i handlowych z kontrahentami lub potencjalnymi kontrahentami (wyrok NSA z 1 czerwca 2012 r. II FSK 2361/10).