W takiej sytuacji, ze względu na konieczność ustalenia różnic kursowych, sprzedawca powinien w dowolny sposób wydzielić w ewidencji sprzedaż, w związku z którą przyjął płatność w walucie.
Waluta ta bowiem dla celów księgowych, tak jak wskazałem wcześniej, powinna być przeliczona według kursu średniego NBP z dnia poprzedniego, natomiast różnica tak wyliczonej wartości w stosunku do zaewidencjonowanego przychodu będzie różnicą kursową, która w części dopowiadającej kwocie netto musi być uwzględniona w rozliczeniach podatku dochodowego.
Ewidencja w walucie obcej
W przypadku stosowania kursu przeliczenia innego niż średni NBP z dnia poprzedniego, w uprzywilejowanej sytuacji będą sprzedawcy wyposażeni w kasy fiskalne przystosowane do ewidencjonowania sprzedaży w innej walucie. Możliwość stosowania takich kas wynika z aktualnego rozporządzenia dotyczącego warunków technicznych, jakim muszą odpowiadać kasy fiskalne.
Taka kasa musi spełniać dodatkowe warunki (m.in. przeliczać wartość zaewidencjonowanej łącznej kwoty należności na inną walutę, tak aby wynik tego przeliczenia wraz z podaniem kursu i rozliczeniem należności został przedstawiony na paragonie fiskalnym). Dzięki temu dane potrzebne do obliczenia różnic kursowych wygeneruje kasa fiskalna.
Obowiązku ustalania różnic kursowych można by uniknąć, gdyby otrzymaną zapłatę przeliczać według kursu średniego NBP z dnia poprzedniego i taką kwotę ewidencjonować na kasie.
Jeśli jednak sprzedawca stosuje ceny w złotówkach i własny kurs przeliczeniowy, to wtedy cena na paragonie fiskalnym będzie odbiegać od ceny na towarze, co może powodować konflikty z nabywcami. Jest to zatem rozwiązanie jedynie dla tych sprzedawców, którzy od razu dla klienta przeliczają ceny według kursu średniego NBP z dnia poprzedniego i niezależne od tego, czy stosują kasę ewidencjonującą sprzedaż w złotówkach czy w walucie obcej.
Tak czy inaczej obowiązek codziennego przeliczania utargów według odpowiednich kursów NBP potwierdza interpretacja Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z 2 grudnia 2005 r. (1472/-RPP1/443-688/2005-/PS).
Podatnik zapytał, czy w związku z przyjmowaniem płatności w walucie obcej wystarczy zakup kas fiskalnych z możliwością przewalutowania i wprowadzanie do niej średniego kursu walut ogłoszonego w NBP raz na tydzień (z poniedziałku).
W odpowiedzi organ podatkowy nie miał zastrzeżeń co do generalnej koncepcji, natomiast wskazał, że ewidencjonowanie sprzedaży w walutach obcych za pośrednictwem kas rejestrujących jest możliwe dopiero po uprzednim, codziennym wprowadzeniu do pamięci kasy średniego kursu walut ustalonego przez NBP.
Wydaje się, że najprostszym rozwiązaniem może być w takiej sytuacji przedstawienie cen również w walucie obcej i taka sama ich rejestracja na kasie fiskalnej (jeżeli kasa jest w złotówkach to ewidencja od razu na podstawie kursu średniego NBP z dnia poprzedniego).
Ze względu na to, że przychody wyrażone w walucie obcej księgowane będą po kursie średnim NBP z dnia poprzedniego, czyli takim samym, jaki zostanie użyty do przeliczenia uzyskanych wpływów, różnice kursowe w tym przypadku nie powstaną.
Co z utargiem
Obliczania różnic kursowych i tak jednak nie da się uniknąć. Jeżeli otrzymane pieniądze w walucie obcej przedsiębiorca wymieni w kantorze albo banku na złotówki, to w związku z tą operacją również będzie miał obowiązek ustalenia różnic kursowych. Jeżeli będzie to robił codziennie problem będzie mniejszy, gdyż utarg z danego dnia przeliczony według kursu średniego NBP z dnia poprzedniego porówna z kwotą otrzymaną z wymiany.
Jeżeli jednak wymianie podlegał będzie utarg z kilku dni, dla których odpowiedni kurs NBP oczywiście się zmieniał, to będzie musiał posiadać odpowiednią ewidencję, z której będzie wynikać, jaką kwotę uzyskał w poszczególnych dniach.
Od obowiązku ustalenia różnicy kursowej nie zwalnia także wpłata na rachunek walutowy. Zmieni się jedynie sposób jej obliczenia, gdyż kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień uzyskania środków pieniężnych nie będzie porównywany z kursem zakupu kantoru lub banku, a z kursem średnim NBP z dnia poprzedzającego dzień wpłaty tych środków na rachunek walutowy.
Najprostsze płatności kartą
Jeżeli po przeczytaniu powyższych wskazówek czytelnika przeraziło skomplikowanie czynności ewidencyjnych związanych z przyjmowaniem płatności w walucie obcej i chciałby tego uniknąć, będąc jednocześnie w zgodzie z obowiązującymi przepisami podatkowymi, to pozostaje mu zainstalowanie terminalu do przyjmowania płatności kartami.
Wtedy rachunek klienta obciążany jest odpowiednią kwotą, wynikającą z przeliczeń międzybankowych, natomiast na konto sprzedawcy wpływa kwota w złotówkach, dzięki czemu nie spoczywa na nim uciążliwy obowiązek ustalania różnic kursowych. Minusem jest oczywiście koszt najmu terminala i prowizja dla instytucji obsługującej płatność kartami.
Maciej Jurczyga doktor nauk ekonomicznych, biegły rewident, prezes zarządu Biura Rachunkowego Jurczyga sp. z o.o. w Pilchowicach
Komentuje Maciej Jurczyga, doktor nauk ekonomicznych, biegły rewident, prezes zarządu Biura Rachunkowego Jurczyga sp. z o.o
.
w Pilchowicach
Euro 2012 to szansa dla polskiej gospodarki i wydaje się, że polski rząd powinien zrobić wszystko, aby w jak największym stopniu tę szansę wykorzystać.
W kontekście korzyści gospodarczych oznacza to, że w maksymalny sposób należało uprościć możliwość zarabiania pieniędzy polskim przedsiębiorcom, którzy następnie odprowadzą podatki do budżetu.
Jeśli zaś chodzi o działania dedykowane tej imprezie w zakresie podatków, to polski rząd stać było jedynie na wprowadzenie uproszczenia w postaci przeliczania wartości transakcji zgodnie z przepisami obowiązującymi przy obliczaniu wartości celnej, tj. po kursie ustalonym w przedostatnią środę miesiąca – w oparciu o bieżące kursy średnie wyliczane i ogłaszane przez NBP – i co do zasady obowiązującym przez cały następny miesiąc.
Uproszczenie to dotyczy jednak wyłącznie podatników świadczących usługi wstępu na imprezy masowe, a takim podatnikiem podczas Euro 2012 będzie w praktyce jedynie UEFA, jako organizator meczów piłkarskich. Przepis ten nie obejmuje więc sprzedawców detalicznych.
