Zgodnie z art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (DzU z 2009 r. nr 108, poz. 626 ze zm. – dalej ustawa) zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane m.in. przez organy administracji publicznej. Zwolniona jest także sprzedaż wyrobów węglowych tym podmiotom.
Ustawa nie definiują pojęcia „organ administracji publicznej” (w kontekście zastosowania zwolnienia, o którym mowa). Wydaje się, że najbardziej zasadne jest odwołanie się do kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. DzU. z 2000 r. nr 98, poz. 1071, ze zm. – dalej k.p.a.).
Art. 5 §1 pkt 3 k.p.a. mówi, że pod pojęciem organów administracji publicznej rozumie się ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnych.
Rzecz w tym, że organ jako taki zużywać wyrobów węglowych nie może. Nie wydaje się bowiem, aby ustawodawcy chodziło o to, że zwolniony z akcyzy jest węgiel zużywany przez wojewodę – a nie w urzędzie wojewódzkim, przez burmistrza (wójta, prezydenta miasta) – a nie w urzędzie miasta (gminy). Chyba że należy rozumieć wymóg w ten sposób, iż to sam piastujący urząd ma dorzucać węgiel do pieca. Ale myślę, że również to można wykluczyć.
Wydaje się w związku z tym, że możliwe są dwie interpretacje. Po pierwsze można uznać, że zwolnione z akcyzy są wyroby węglowe, które są zużywane w urzędach obsługujących organy administracji publicznej (tutaj: urząd miasta bądź urząd gminy).
