Kaucję płaconą przy zawarciu leasingu rozliczamy jednorazowo

Podatniczka złożyła skargę do sądu.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

WSA przyznał jej rację. Przypomniał, że opodatkowanie stron umowy leasingu operacyjnego reguluje art. 23b ust. 1 ustawy o PIT. Przepis ten nie określa dokładnie momentu (czasu), w którym korzystający może zaliczyć w koszty uzyskania przychodów wynikające z umowy wydatki (czynsz oraz inne opłaty). Znajdują tu zatem zastosowanie reguły art. 22 ust. 4 – 6 ustawy.

W PIT zasadą jest rozpoznawanie kosztów uzyskania przychodów w rachunku podatkowym w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Wyjątki od tej zasady dotyczą podatników prowadzących księgi rachunkowe oraz podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów w sytuacji, gdy prowadzą oni te księgi stale, w każdym roku podatkowym, w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.

W przypadku ostatniej grupy podatników przyjęto dwie odrębne zasady dotyczące ustalania momentu rozpoznania kosztu. Są nimi: zasada dotycząca kosztów bezpośrednio związanych z przychodami oraz kosztów innych niż bezpośrednie. Nie budzi wątpliwości w sprawie, że kaucja gwarancyjna jest tym samym co tzw. czynsz zerowy, pierwsza rata leasingowa czy też opłata inicjalna (wstępna), bowiem takie nazwy funkcjonują w praktyce umów leasingowych o takim samym charakterze. Trafnie więc przyjęto zastosowanie art. 22 ust. 5c ustawy.

W odniesieniu do umowy leasingu należy poczynić rozróżnienie pomiędzy zawarciem umowy, rozpoczęciem jej realizacji oraz korzystaniem z przedmiotu umowy. [b]Poniesienie kaucji jest warunkiem koniecznym do realizacji umowy leasingu i następuje przed jego faktycznym zrealizowaniem. Nie dotyczy więc całego okresu, na jaki umowa została zawarta.[/b]