Zdecydował tak WSA w Szczecinie w wyroku z 24 lipca 2008 r. (I SA/Sz 74/08).
Spółka zawarła z bankiem umowę kredytową z w walucie obcej. Miała spłacić zobowiązanie w walucie krajowej ze środków znajdujących się na jej koncie. Spółka uznała różnice kursowe powstałe na skutek przewalutowania kredytu na złote za podatkowe koszty i przychody.
Urząd skarbowy stwierdził jednak, że operacja przewalutowania kredytu dewizowego na złotowy nie ma wpływu na rozliczenie podatkowe. Na jej skutek dochodzi jedynie do zwaloryzowania wartości kredytu. Izba skarbowa utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.
W skardze na decyzję spółka zarzuciła naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Prawidłowa interpretacja tego przepisu, jej zdaniem, prowadzi do wniosku, że przewalutowanie kredytu dewizowego na złotowy powoduje powstanie różnic kursowych, które wpływają na podatki.
Skarżąca zarzuciła ponadto, że w trakcie postępowania podatkowego nastąpił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż nie poniosła żadnego wydatku w wyniku przewalutowania, a różnice kursowe nie zostały faktycznie zapłacone. Prawidłowa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do innych wniosków.
