Na mocy art. 104c ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. DzU ?z 2013 r., poz. 674 ze zm., dalej: ustawa o promocji zatrudnienia) pracodawcy przysługuje roczne zwolnienie z opłacania składki na Fundusz Pracy (FP), gdy zatrudnia skierowanego przez urząd pracy (UP) bezrobotnego poniżej 30. roku życia. Analogiczną ulgę przyznaje art. 9c ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (tekst jedn. DzU z 2014 r., poz. 272 ze zm.).
Ustawa o promocji zatrudnienia nie zakazuje łączenia tej ulgi z jednoczesnym korzystaniem przez pracodawcę z form wspierania rynku pracy przewidujących dofinansowanie do etatu, np. w postaci bonu zatrudnieniowego. Wątpliwości dotyczą połączenia zwolnienia ze składek na FP z zatrudnieniem w związku z bonem stażowym.
Zatrudnienie później
Bon stażowy to gwarancja skierowania przez urząd pracy bezrobotnego na staż na sześć miesięcy, jeśli pracodawca zobowiąże się go zatrudnić po zakończeniu stażu przez kolejne pół roku. Bon może przyznać starosta na wniosek bezrobotnego do 30. roku życia. Pracodawcy, który będzie zatrudniał taką osobę przez deklarowane sześć miesięcy, starosta wypłaca jednorazowo 1513,50 zł premii.
Z kolei warunkiem ulgi na FP jest zaangażowanie bezrobotnego na podstawie skierowania z UP. Tymczasem dokument dotyczy odbycia stażu. Odzwierciedleniem tego jest umowa zawierana między starostą a pracodawcą. Zwykle wskazuje, że bezrobotny otrzymuje skierowanie do odbycia stażu u jego organizatora. Nic nie mówi natomiast ?o wydaniu mu osobnego skierowania na zatrudnienie po stażu. Jedynie w umowie organizator deklaruje, że zatrudni go po stażu.
Przepisy nie dają jednoznacznej odpowiedzi, czy skierowanie do odbycia stażu jest jednocześnie podstawą zatrudnienia bezrobotnego po stażu, czy zatrudnienie to wynika z umowy między starostą a pracodawcą. Przy takich niejasnościach możliwe są dwie interpretacje regulacji.