Kto ma szansę
Jak już wspomniałem o zezwolenie mogą występować tylko osoby prawne. Jednak nie wszystkie je otrzymają. Ustawa określa zarówno przesłanki pozytywne, jak i negatywne, które dotyczą wydawania zezwoleń.
Aby wykonywać omawianą działalność dany podmiot musi legitymować się kapitałem założycielskim w odpowiedniej wysokości. Jest ona uzależniona od zakresu planowanej działalności. Jeżeli wnioskodawca zamierza świadczyć wszystkie lub niektóre z usług płatniczych wymienionych w art. 3 ustawy kapitał założycielski musi wynosić co najmniej równowartość w złotych 125 tys. euro.
W przypadku gdy świadczona będzie tylko usługa polegająca na wykonywaniu transakcji płatniczych, w przypadku których zgoda płatnika na wykonanie transakcji udzielana jest przy użyciu urządzenia telekomunikacyjnego, cyfrowego lub informatycznego, a płatność przekazywana jest jedynie pośrednikowi pomiędzy użytkownikiem zlecającym transakcję płatniczą a odbiorcą, kapitał założycielski musi wynosić co najmniej równowartość w złotych 50 tys. euro. Jeżeli wnioskodawca zamierza świadczyć jedynie usługę płatniczą przekazu pieniężnego obowiązuje odpowiednio kwota 20 tys. euro.
Uwaga! Równowartość w walucie polskiej podanych kwot w euro ustala się przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez NBP, obowiązującego w dniu wydania zezwolenia. Ponadto trzeba pamiętać, że środki finansowe na pokrycie kapitału założycielskiego instytucji płatniczej nie mogą pochodzić z kredytu lub pożyczki ani nie mogą być w inny sposób obciążone oraz - co niejako jest oczywiste - nie mogą pochodzić z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł.
Kolejne przesłanki są już mniej konkretne. Wnioskodawca musi posiadać środki finansowe przeznaczone na fundusze własne w wymaganej wysokości, zapewniać ostrożne i stabilne zarządzanie działalnością w zakresie świadczenia usług płatniczych przez posiadanie, adekwatnych do rodzaju usług płatniczych, ich skali i stopnia złożoności. Ponadto musi być wyposażony w rozwiązania organizacyjne, które mają służyć ochronie środków pieniężnych użytkowników.
Ustawa określa także przypadki, w których zezwolenie nie zostanie wydane. Taka sytuacja będzie miała miejsce, jeżeli nie zostaną spełnione przytoczone powyżej przesłanki pozytywne. Otrzymanie zezwolenia uniemożliwiają ponadto bliskie powiązania między wnioskodawcą a innym podmiotem, które stanowią przeszkodę w skutecznym wykonywaniu nadzoru nad krajową instytucją płatniczą.
KNF nie wyda dokumentu także w przypadku, gdy przepisy prawa państwa innego niż państwo członkowskie mające zastosowanie do co najmniej jednej osoby fizycznej lub prawnej, z którą wnioskodawca ma bliskie powiązania, lub trudności związane z egzekwowaniem tych przepisów uniemożliwiałyby skuteczne wykonywanie nadzoru nad krajową instytucją płatniczą.
Ile sprawozdawczości
Krajowa instytucja płatnicza jest obowiązana posiadać w każdym czasie fundusze własne dostosowane do rozmiaru prowadzonej działalności i rodzaju usług płatniczych, jakie może świadczyć na podstawie posiadanego zezwolenia. Fundusze własne krajowej instytucji płatniczej obejmują:
- kapitał założycielski instytucji płatniczej,
- kapitał z aktualizacji wyceny oraz
- niepodzielony zysk z lat ubiegłych.
Krajowa instytucja płatnicza jest zobowiązana przekazywać KNF sporządzone – zgodnie z ustawą o rachunkowości - roczne sprawozdanie finansowe, a także roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe, jeżeli istnieje obowiązek jego sporządzenia.
Sprawozdania przekazuje się wraz z raportem z badania sprawozdania i opinią podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych oraz odpisem uchwały albo postanowienia organu zatwierdzającego o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego, w terminie nie dłuższym niż 15 dni od dnia zatwierdzenia odpowiednio rocznego sprawozdania finansowego przez organ zatwierdzający jednostki i rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego przez organ zatwierdzający jednostki dominującej.
Ponadto krajowa instytucja płatnicza przekazuje KNF kwartalne i dodatkowe roczne sprawozdania finansowe i statystyczne. Ich zakres jest określony w przepisach rozporządzenia ministra finansów z 24 lipca 2012 r. w sprawie kwartalnych i dodatkowych rocznych sprawozdań finansowych i statystycznych krajowej instytucji płatniczej.
Komentuje Piotr Rogowiecki, ekspert Pracodawcy RP
Główną barierą wejścia na rynek w omawianym obok zakresie jest bariera finansowa. Nie chodzi tu tylko o kapitał zakładowy spółki.
Wymogi prawne stawiane przez ustawę rodzą konieczność nie tylko zatrudniania pracowników, ale także stworzenia i utrzymywania systemów bezpieczeństwa, które będą w miarę skutecznie gwarantowały ochronę interesów klienta. To wszystko niestety musi kosztować.
