Dyrektywa 2003/88/WE dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy zobowiązuje państwa członkowskie do zapewnienia każdemu pracownikowi prawa do corocznego płatnego urlopu w wymiarze co najmniej czterech tygodni.
Ten urlop można zastąpić wypłatą ekwiwalentu pieniężnego jedynie w przypadku rozwiązania stosunku pracy.
Niemiecki obywatel Georg N. pracował w służbach miasta Frankfurt nad Menem jako strażak i posiadał status urzędnika. Od czerwca 2007 r. z powodów zdrowotnych był niezdolny do służby, a w sierpniu 2009 r. przeszedł na emeryturę.
Za lata 2007 – 2009 przysługiwało mu prawo do urlopu rocznego w wysokości 26 dni na rok, jako strażak miał także prawo do urlopu uzupełniającego z tytułu zatrudnienia w dniach wolnych od pracy.
Georg N. domagał się, aby miasto Frankfurt nad Menem wypłaciło mu ekwiwalent za niewykorzystany urlop. Gdy jego wniosek został oddalony, wniósł skargę do sądu.
