Czytamy w niej: „Podmiot świadczący usługę najmu będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy najem ten będzie wykonywał we własnym imieniu i na własny rachunek. Jeżeli przedmiotem najmu jest rzecz stanowiąca majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług, w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy, będzie ten małżonek, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu, czyli ten, który dokonuje wynajmu we własnym imieniu (jest stroną czynności prawnej).
Natomiast jeżeli małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna może być podatnikiem podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie najem nieruchomości odbywa się na podstawie umowy podpisanej przez oboje małżonków (stroną umowy jest równocześnie wnioskodawczyni i jej mąż).
Oznacza to, że każdego z małżonków traktować należy jako odrębnego podatnika podatku od towarów i usług, gdyż zarówno zainteresowana, jak i mąż wykonują czynności opodatkowane – najem lokalu na cele użytkowe”. Wówczas każdy z małżonków jest podatnikiem w stosunku do połowy uzyskanych wpływów, chyba że – jak zaznaczyła katowicka Izba Skarbowa w interpretacji z z 12 lipca 2010 r. (IBPP2/443-355/10/BW) – „w umowie najmu wskazano inne udziały”.
...a nie kto rozlicza PIT
Przy czym nie ma tu znaczenia, że jako podatnik podatku dochodowego z tytułu najmu zgłoszony został tylko jeden z małżonków. Ustawa o VAT nie przewiduje bowiem możliwości wskazania jako podatnika tylko jednego małżonka. Jak czytamy w przywołanej już interpretacji Izby Skarbowej w Katowicach z 12 lipca 2010 r. „okoliczność, że to żona na mocy złożonego oświadczenia rozlicza w całości przychody z tytułu zawartej umowy najmu, nie może przesądzać o tym, że wnioskodawca nie staje się podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu czynności wykonywanych przez obojga małżonków”.
Z cytowanych wyjaśnień fiskusa wynika jednak, że aby mąż prowadzący firmę nie musiał uwzględniać obrotu z tytułu najmu w swoich rozliczeniach, wystarczy że umowę z najemcą podpisze tylko żona, która działalności nie prowadzi. Wtedy wyłącznie ona będzie uznawana za podatnika z tytułu świadczenia usług najmu (może przy tym korzystać ze zwolnienia przedmiotowego bądź podmiotowego, o ile spełnia ku temu warunki).