Za wolontariat lub odbycie praktyki można nie płacić. Korzystne dla pracodawców jest również organizowanie staży dla bezrobotnych. Stażysta otrzymuje bowiem stypendium wypłacane z Funduszu Pracy.
Praktyka odpłatna lub nie
Nie każdy chętny zostanie praktykantem. Może nim być ten, kto ukończył co najmniej gimnazjum i w dniu rozpoczęcia praktyki nie przekroczył 30. roku życia. Tak samo traktuje się absolwenta mającego świadectwo ukończenia szkoły za granicą uznane za równorzędne ze świadectwem polskim. Praktykantem może zostać także osoba, która w przeszłości pracowała już na umowę o pracę.
Doświadczenie zawodowe zdobywa się zawsze na podstawie pisemnej umowy o praktykę absolwencką. Taki kontrakt nie jest umową o pracę.
Stronami umowy są praktykant oraz podmiot przyjmujący na praktykę. Trzeba w niej określić rodzaj pracy, okres odbywania praktyki i tygodniowy wymiar czasu pracy. Umowa nie może dotyczyć pracy szczególnie niebezpiecznej.
– Praktyka może mieć charakter odpłatny lub nieodpłatny. Jeśli jest nieodpłatna, może być rozwiązana na piśmie w każdym czasie przez każdą ze stron – mówi Barbara Jóźwik, radca prawny z kancelarii Schoenherr.