Lista absencji na tablicy ogłoszeń

[b]- Czy można bez zgody pracowników wywiesić w zakładzie pracy listy ich absencji z ilością dni nieobecności i kategorią choroby? [/b]

Odpowiedź na takie pytanie brzmi kategorycznie: [b]nie.[/b]

[srodtytul]Dane pod parasolem[/srodtytul]

Zgodnie art. 51 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=A876D3AB011FD528FA1A51AA5DA111A1?n=1&id=71646&wid=192618]konstytucji[/link] zasady i tryb gromadzenia oraz udostępniania informacji określać musi akt o randze ustawy. W przypadku zatrudnienia etatowego jest to [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=AE89BF528781D2C42167CAF23691862B?id=76037]kodeks pracy[/link]. Jego art. 22[sup]1[/sup] określa, jakich danych osobowych może żądać pracodawca. Ale niezależnie od możliwości domagania się czy gromadzenia danych osobowych konkretnego pracownika pracodawca musi szanować godność i inne jego dobra osobiste (art. 11[sup]1[/sup] k.p.).

Podstawowe obowiązki pracodawcy określa z kolei art. 94 k.p. Nakłada on m.in. na pracodawcę obowiązek prowadzenia akt osobowych pracownika i przechowywania ich w warunkach, które nie grożą uszkodzeniem czy zniszczeniem.

Ani ten przepis, ani żaden inny kodeksu pracy nie wskazuje jednak zasad, na jakich następuje udostępnianie akt i danych osobowych. Tę kwestię reguluje [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=CB3EC88DCFA8B82CE975210CBB5D8782?id=166335]ustawa z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (DzU z 2002 r. nr 101, poz. 926 ze zm.)[/link].

Bez wątpienia pracodawca musi zapewnić pracownikowi wgląd do akt, które go dotyczą. Natomiast udostępnienie danych osobowych innym osobom może nastąpić jedynie za zgodą zainteresowanego (art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych).

Reguła ta nie obowiązuje jedynie w odniesieniu do organów kontrolnych, które ze względu na pełnione funkcje mają prawo wglądu do dokumentacji pracowniczej (np. inspektor pracy, policja).

Ze względu na rodzaj obowiązków służbowych prawo wglądu w akta mogą mieć również niektórzy pracownicy zatrudnieni u danego pracodawcy, np. z działu kadr. Jednak również takie osoby zobowiązane są do przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych.

Uwaga! Od zasady udostępniania danych osobowych podwładnego za jego zgodą są nieliczne wyjątki, ustalone w orzecznictwie sądowym. Na przykład pracodawca ma prawo upublicznić tzw. dane służbowe, a więc imię, nazwisko i stanowisko pracy zatrudnionego.

[srodtytul]Musi być akceptacja[/srodtytul]

Ujawnienie całej załodze danych dotyczących nieobecności konkretnego pracownika z powodu choroby, w tym ilości dni i rodzaju choroby, na pewno wymaga uzyskania jego zgody. Potwierdzają to orzeczenia generalnego inspektora danych osobowych (GIODO).

W sprawie dotyczącej oceny, czy legalne jest publikowanie na tablicy ogłoszeń informacji o wysokości dochodów zadeklarowanych przez pracowników ubiegających się o świadczenia z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, GIODO uznał, że takie przetwarzanie jest dopuszczalne wyłącznie za zgodą osób, których dane dotyczą [b](GI-DP-024/309/02)[/b].

Wskazał na pogląd Sądu Najwyższego, że „ujawnienie (…) bez zgody pracownika wysokości jego wynagrodzenia za pracę może stanowić naruszenie dobra osobistego w rozumieniu art. 23 i 24 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=86F27ADE2102E1D67842E76D535F1BD1?id=70928]kodeksu cywilnego[/link]” [b](uchwała SN z 16 lipca 1993 r., I PZP 28/93)[/b].

Natomiast w sprawie oceny, czy legalne jest udostępnienie zaświadczenia lekarskiego jednego z pracowników pracownikom, którzy nie byli upoważnieni do załatwiania spraw związanych z zatrudnieniem, GIODO stwierdził, że pracodawca naruszył obowiązek zabezpieczenia danych i skierował sprawę do prokuratury [b](GI-DS-430/520/02/2687)[/b].

[ramka][b]Od grzywny do więzienia[/b]

Pracodawca, który dopuszcza się naruszenia obowiązków w zakresie ochrony i przechowywania danych osobowych swoich podwładnych, naraża się na sankcje wynikające z ustawy o ochronie danych osobowych, włącznie z grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch.