Odmienne podejście skarbówki do rozliczania w kosztach inwestycji ekologicznych i wydatków na pomoc Ukraińcom pokazują ostatnie interpretacje, które na łamach "Rzeczpospolitej" przytacza Przemysław Wojtasik.
Fiskus stwierdził, że założenie pasieki oraz akcję edukacyjną spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Uznał bowiem, że "przez okazywanie szacunku dla środowiska naturalnego oraz najbliższego otoczenia przyrodniczego zyskuje lojalność interesariuszy, co przekłada się na stabilność relacji biznesowych i długoterminowe korzyści finansowe".
Z drugiej strony urzędników nie przekonuje argument, że wspierając ofiary wojny na Ukrainie, firmy realizują strategię społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR), i że takie działania wyrabiają dobrą opinię wśród klientów.
Niekorzystne interpretacje otrzymały trzy firmy: jedna zapewniała ofiarom wojny jedzenie i noclegi. Druga zorganizowała salę zabaw dla dzieci z ukraińskich rodzin. Trzecia przekazywała wyposażenie (latarki, kominiarki, odzież wodoodporną, komplety bielizny termoaktywnej, rękawice) ochotnikom z ukraińskiej obrony terytorialnej. W ich przypadku fiskus stwierdził, iż nawet jeśli uznamy dane działania za spełniające kryteria społecznej odpowiedzialności biznesu, to nie oznacza, że są one automatycznie rozliczane w podatkowych kosztach. Trzeba jeszcze wykazać ich związek z przychodem. Skarbówka tego związku nie dostrzegła. Wydatków nie można więc rozliczyć w kosztach CIT.
– Trudno zrozumieć, dlaczego dla fiskusa wspieranie Ukraińców jest gorsze niż inwestycje w ekologię. Czyżby urzędnicy nie dostrzegali tego, co się dzieje za wschodnią granicą? – pyta na łamach "Rzeczpospolitej" Marcin Zarzycki, adwokat i doradca podatkowy w kancelarii LTCA.
