Większość udzielanych kredytów ?i pożyczek podlega przepisom ustawy z 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (DzU z 2011 r. nr 126, poz. 715 ze zm.). Są jednak wyjątki. Z jednej strony mogą to być kredyty hipoteczne, z drugiej preferencyjne pożyczki. Zgodnie z art. 3 przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255 550 zł albo równowartość tej kwoty wyrażonej w walucie obcej (dolary, euro, franki szwajcarskie), którego kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi. Jednym z czynników wyłączających stosowanie przepisów jest więc sama kwota pożyczki lub kredytu. Tym samym umowa o pożyczkę przekraczająca tę wartość nie będzie się mieścić w definicji, co jeszcze nie oznacza, że żadne przepisy ustawy nie znajdą do niej zastosowania.
Z kolei art. 4 ustawy wymienia sytuacje, w których nie ma ona zastosowania lub ma ograniczone zastosowanie. I tak nie stosuje się jej do umów:
- ?w których konsument nie jest zobowiązany do zapłaty oprocentowania oraz innych kosztów związanych z udzieleniem lub spłatą kredytu,
- ?leasingu, jeżeli umowa nie przewiduje obowiązku przeniesienia własności przedmiotu umowy na konsumenta,
- ?zawieranych z podmiotami, o których mowa w art. 3 pkt 32 i 33 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi,
