Wspólnicy spółki cywilnej odpowiadają wspólnie za przewinienie w transporcie

Takie zasady dotyczą wszelkich kar pieniężnych wymierzanych przez inspekcję transportu drogowego kierowanych do wspólników spółki cywilnej i prowadzących działalność w zakresie transportu ładunków.

Naczelny Sąd Administracyjny wyraził taki pogląd po zbadaniu sprawy dwóch kobiet, prowadzących firmę pod jednym szyldem, w zakresie przewozu złomu stalowego.

W październiku 2010 roku na jednej z dróg krajowych inspektorzy transportu drogowego skontrolowali samochód ciężarowy, który prowadził zatrudniony przez nie kierowca. Zdaniem inspektorów pojazdem wykonywano tzw przewóz drogowy "na pusto", po rozładunku złomu stalowego w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej.

Ustalono, że kierowca nie okazał wymaganego przepisami ustawy o transporcie drogowym zaświadczenia na przewozy drogowe na potrzeby własne, ani licencji na wykonywanie transportu drogowego rzeczy.

Wojewódzki inspektor ITD postanowił ukarać każdą wspólniczkę oddzielnie, wymierzając im kary pieniężne po dwa tysiące złotych.

W odwołaniu złożonym do głównego inspektora jedna z nich wskazała, że obi

powinny dostać tylko jedna karę pieniężną za jedno naruszenie, a decyzja powinna zostać zaadresowana na obydwie wspólniczki, ponieważ zgodnie z przepisami k.c. wspólnicy spółki cywilnej odpowiadają za zobowiązania solidarnie.

Ani główny inspektor transportu, ani potem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy nie podzielili tego poglądu. WSA wyrokiem z 11 października 2011 roku oddalił skargę wspólniczki (sygn. II SA/Bd 924/11).

Sąd stwierdził, że przedsiębiorcą jest każdy wspólnik spółki cywilnej, który pomimo, iż wspólnie dąży do osiągnięcia celów korzystnych dla spółki, to za swoje zobowiązania odpowiada sam – nie zaś cała spółka.

Sąd dodał, że skoro odpowiedzialność za naruszenie ma charakter indywidualny i jest związana z realizacją uprawnień opisanych w przepisach, które mają charakter indywidualny, to inspekcja prawidłowo nałożyła karę pieniężną na każdego wspólnika oddzielnie.

Z takim stanowiskiem nie zgodził się Naczelny Sąd Administracyjny, który 15 maja 2013 roku uchylił wyrok bydgoskiego sądu

(II GSK 386/12)

.