Możliwość uzyskania emerytury w niższym wieku nadal przewiduje art. 184 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. DzU z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.). Według tego przepisu ubezpieczonym urodzonym po 31 grudnia 1948 r. przysługuje świadczenie emerytalne po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli 1 stycznia 1999 r. (tj. w dniu wejścia w życie ustawy), osiągnęli:
- okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz
- okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 ustawy emerytalnej.
Warunkiem przyznania tego świadczenia jest brak członkostwa w otwartym funduszu emerytalnym albo złożenie wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w takim funduszu na dochody budżetu państwa (za pośrednictwem ZUS).
Wcześniejsza emerytura z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje też pracownikom urodzonym przed 1 stycznia 1949 r. Wskazuje na to art. 32 ustawy emerytalnej.