Każdy pracodawca, który zrealizuje warunki określone w ustawie z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn. DzU z 2011 r. nr 127, poz. 721 ze zm., dalej ustawa o rehabilitacji), może uzyskać status zakładu pracy chronionej (zpchr). Jego nabycie oznacza wiele przywilejów.
Częściowo jednak zlikwidowała je ustawa z 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw (DzU nr 226, poz. 1475, dalej nowelizacja ustawy).
Dlatego wielu pracodawców myśli o rezygnacji z tego statusu. Przedsiębiorca może go także stracić wskutek obligatoryjnej decyzji wojewody, gdy nie przestrzega ustawowych obowiązków. Wszyscy ci pracodawcy muszą jednak pamiętać, że z ubytkiem statusu wiąże się także wiele obowiązków, które trzeba spełnić.
Na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o rehabilitacji decyzję w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej, potwierdzającą spełnianie warunków z art. 28, wydaje właściwy miejscowo wojewoda. On także stwierdza utratę przyznanego statusu zpchr. Zapada ona, gdy zpchr nie spełnia warunków lub wymogów, o których stanowią art. 28 ust. 1 – 3 i art. 33 ust. 1 lub 3 pkt 1 i 2 ustawy o rehabilitacji.
I dzieje się to z dniem, kiedy zaprzestaną realizować jakikolwiek z tych warunków lub obowiązków.