Takie zasady obowiązują dopiero od roku. Przez wiele lat w wielu kurortach załatwienie formalności budowlanych było niemożliwe. Ustawa o lecznictwie uzdrowiskowym obligowała bowiem gminy, które są uzdrowiskami, do uchwalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla całego swojego terenu w terminie dwóch lat od daty uzyskania tego statusu. Tymczasem wiele gmin, chociaż są kurortami od wielu lat, tego nie zrobiło. Rok temu planów nie miało przeszło 50 proc. z nich.
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakazywała jednocześnie zawiesić postępowanie o wydanie warunków zabudowy dla obszaru, dla którego plan miejscowy musi być sporządzony, czyli także dla uzdrowisk. Zawieszenie to jest bezterminowe (art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu). Wszystko się zmieniło po wejściu w życie wspomnianej noweli. Teraz brak planu dla strefy B i C nie jest już problemem. ?
Z orzecznictwa sądów administracyjnych
- Przepis art. 38 ustawy z 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym stanowi, że na obszarze uzdrowiska wydziela się trzy rodzaje stref ochronnych A, B, C, następnie charakteryzuje każdą ze stref oraz określa, jakie czynności są zabronione w każdej ze stref. Sposób określenia przez ustawodawcę czynności zabronionych, tj. posłużenie się określeniem „zabrania się”, a także enumeratywne wymienienie poszczególnych czynności zabronionych w każdej ze stref ochronnych wskazuje na wiążący charakter wprowadzonych ograniczeń.
Zagadnienie dotyczące ustalenia stref ochronnych oraz określenia czynności zabronionych w poszczególnych strefach pojawia się już na wcześniejszym etapie niż opracowanie statutu uzdrowiska, tj. na etapie opracowania operatu uzdrowiskowego. Mianowicie to art. 39 ust. 4 pkt 4 ustawy stanowi, że operat uzdrowiskowy ma określać projektowane strefy, o których mowa w art. 38 ust. 1, oraz określać czynności zabronione w poszczególnych strefach.
Tym samym to z mocy ustawy wynika obowiązek ustalenia w operacie uzdrowiskowym projektowanych stref ochronnych i czynności zakazanych w poszczególnych strefach. Nadto należy zwrócić uwagę na samo sformułowanie art. 39 ust. 4 pkt 4, mianowicie przepis ten nakłada obowiązek określenia projektowanych stref ochronnych, o których mowa w art. 38 ust. 1 wraz z określeniem obszarów biologicznie czynnych oraz czynności zabronionych w poszczególnych strefach. To odesłanie do art. 38 ust. 1 dotyczy przede wszystkim projektowanych stref ochronnych.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21 czerwca 2011 r., III SA/Kr 150/2011.
- Nieuchwalenie przez gminę planu miejscowego w ciągu dwóch lat od daty uzyskania statusu uzdrowiska stanowi wprawdzie naruszenie art. 38 ust. 2 ustawy o uzdrowiskach, które jednak pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie zawieszenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, naruszenie to bowiem nie uprawnia do podjęcia zawieszonego postępowania.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 kwietnia 2011 r., II OSK 580/2010
.
- Postępowania, o których mowa w art. 38 ust. 1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej, to nie tylko postępowania administracyjne dotyczące wydzielania stref ochronnych na terenie uzdrowiska, ale także wszelkie inne postępowania administracyjne dotyczące inwestycji w nich wymienionych, w tym ustalanie warunków zabudowy.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 listopada 2009 r., IV SA/Wa 1270/2009.
- Skoro art. 38 ust. 1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych reguluje postępowania dotyczące inwestycji w nim wymienionych, to należy w pierwszej kolejności ustalić, czy danego rodzaju inwestycja należy do inwestycji wymienionych w tym przepisie.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2009 r., II OSK 1048/2008.
- Przepis art. 38 ust. 1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych formułuje zasady lokalizacji określonych obiektów budowlanych, która ustalana jest m.in. w decyzji o warunkach zabudowy.
To postępowanie w tej sprawie należy niewątpliwie zaliczyć do objętego art. 61 ust. 2 ustawy „postępowania w sprawie, o której mowa w art. 38 ust. 1”. Teza ta jest tym bardziej uzasadniona, że tak obecnie, jak i przed dniem wejścia w życie ustawy nie istniały podstawy prawne do prowadzenia jakichkolwiek postępowań dotyczących wydzielania stref ochronnych.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2007 r., II OSK 1727/2006.
