Nie trzeba sprzedawać całości przedsiębiorstwa

Wyodrębnienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinno zachodzić w szczególności na płaszczyźnie organizacyjnej i funkcjonalnej. Składniki niematerialne i materialne, tworzące zorganizowaną część przedsiębiorstwa, mają być przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej, a więc składniki te powinny być połączone węzłem zadań spełnianych przez nie w obrocie gospodarczym.

Zdolność do niezależnego działania

Reasumując można stwierdzić, że zorganizowana część przedsiębiorstwa to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W podobnym tonie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w dwóch wyrokach (wyrok z 22 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Sz 2724/95 oraz wyrok 26 czerwca 1998 r.,sygn. akt I SA/Gd 1097/96), w których uznał, że aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za zorganizowaną jego część, musi ona posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego.

Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie nie ma pełnej zgody co do stosowania w drodze analogii przepisów dotyczących przedsiębiorstwa do jego zorganizowanych części.

Przeciwnicy posługują się przede wszystkim argumentem, że kodeks cywilny nie przewiduje sytuacji, w której dochodziłoby do podziału przedsiębiorstwa w drodze czynności prawnej, w wyniku której obie strony transakcji stawałyby się właścicielami odrębnych przedsiębiorstw, pochodzących z przedsiębiorstwa istniejącego przed dokonaniem transakcji.