Artykuł 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej zezwala na okresowe zawieszenie prowadzenia działalności gospodarczej. Możliwość taką ma przedsiębiorca, który nie zatrudnia pracowników.
Działalność może zawiesić na okres od jednego do 24 miesięcy. W tym czasie ma prawo m.in. wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Ma też obowiązek regulować zobowiązania powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności.
Podczas przerwy w funkcjonowaniu firmy nie odliczy jednak straty, jaką poniósł we wcześniejszym okresie, gdy jeszcze działalność prowadził. Tymczasem przepisy podatkowe wyznaczają granice czasowe na jej uwzględnienie.
Z art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej ustawa o PIT) wynika, że o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, można obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych.
Jest jednak ograniczenie: wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50 proc. kwoty tej straty. Warto też pamiętać, że stratę odlicza się wyłącznie od dochodu z tego samego źródła.