W polskim systemie prawnym funkcjonują orzeczenia o trzech stopniach niepełnosprawności: lekkim, umiarkowanym i znacznym oraz orzeczenia im równorzędne. Na osobę ze stopniem lekkim przysługuje najniższe dofinansowanie: w zpch 50 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę z grudnia poprzedniego roku, czyli w ubiegłym roku 449,55 zł, a u pracodawcy z otwartego rynku – 70 proc. tej sumy, czyli 314,69 zł. Na pracownika ze stopniem umiarkowanym wartości te wynoszą odpowiednio 989,01 zł i 692,31 zł, a ze znacznym – 1168,83 zł i 818,18 zł.
Pod pojęciem najniższego wynagrodzenia rozumiemy minimalne wynagrodzenie za pracę ustalane w grudniu roku poprzedniego, zgodnie z [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=167521]ustawą z 10 października 2002 r. (DzU z 2002 r. nr 200, poz. 1679 ze zm.)[/link], czyli w 2007 r. 899,10 zł. Dofinansowanie może wzrosnąć, jeśli niepełnosprawny cierpi na udokumentowane schorzenie specjalne, czyli epilepsję, chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe lub jest niewidomy. Zpch otrzymuje za takiego pracownika dodatkowo 75 proc. wymienionych dofinansowań, a podmiot z otwartego rynku 90 proc. kwoty przysługującej zpch. Najwyższe możliwe dofinansowanie 1843,16 zł miesięcznie uzyskuje więc zpch za osobę ze znacznym stopniem niepełnosprawności cierpiącą na schorzenia specjalne.
Dofinansowanie wynagrodzeń można było w ubiegłym roku otrzymać na pracowników legitymujących się ważnym orzeczeniem o niepełnosprawności niebędących w wieku emerytalnym. Nie musieli przy tym pobierać świadczenia emerytalnego, ważne, że nie mieli wieku emerytalnego, który wynosi 65 lat dla mężczyzn i 60 lat dla kobiet (przepisy odrębne mogą stanowić inaczej). Czy ktoś jest w wieku emerytalnym, sprawdza sam pracodawca, a nie PFRON. Dotyczy to również wcześniejszych emerytur, których nabycie nie zależy od wieku emerytalnego. Znaczy to, że dofinansowanie wynagrodzenia przysługiwało na niepełnosprawnego pracownika będącego na wcześniejszej emeryturze. Od 1 stycznia 2008 r. nie należy się już ono na niepełnosprawnego z ustalonym prawem do emerytury. Chodzi o osobę, której ZUS przyznał już świadczenie.
Dofinansowanie przysługuje na niepełnosprawnych zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, wyboru, powołania, mianowania oraz spółdzielczej umowy o pracę. Jeśli zpch spełniają szczegółowe warunki z ustawy, mogą wliczyć do stanu zatrudnienia niepełnosprawnych chałupników. Nie ma natomiast dofinansowania na osoby pracujące w ramach samozatrudnienia oraz wykonujących umowy cywilne, np. o dzieło czy zlecenia.
Przedstawione w tabelach wartości to kwoty maksymalnego dofinansowania w 2007 r. Rzeczywiste wielkości zależą jeszcze od czasu pracy niepełnosprawnego (wymiar etatu) oraz wynagrodzenia, jakie faktycznie osiągnął w ramach jednego etatu. Dofinansowanie uzyskujemy bowiem za pracę maksymalnie w wymiarze jednego etatu; nie może przekroczyć wynagrodzenia niepełnosprawnego. Jeśli okazało się wyższe od wypłaconej pensji, otrzymywaliśmy kwotę w wysokości wynagrodzenia. Nadwyżkę zpch przekazują na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Wsparcie mogło ulec obniżeniu w razie zatrudnienia tego samego niepełnosprawnego u dwóch lub więcej pracodawców, w wymiarze przekraczającym ogółem pełny etat. Zgodnie z ustawą w takiej sytuacji przysługuje miesięczne dofinansowanie w wysokości nie wyższej od należnej za pełny etat. Jeśli ta sama osoba niepełnosprawna była zatrudniona na jeden etat u dwóch pracodawców i obaj ubiegali się o dopłatę, otrzymał ją jeden – ten, który pierwszy ją zatrudnił i zgłosił do ewidencji PFRON.
