Faktura determinuje prawo podatnika do potrącenia podatku naliczonego i powstanie obowiązku podatkowego w przypadkach określonych w art. 19a ust. 5 pkt 3 i 4 ustawy o VAT. Faktura ma jednak znaczenie nie tylko dla podatku od towarów i usług, ale również dla podatku dochodowego, wskazującego na faktury jako dokumenty potwierdzające poniesienie kosztów czy wydatków uprawniających do ulg podatkowych.
Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy o VAT faktura jest dokumentem w formie papierowej lub w elektronicznej (elektroniczna forma faktury oznacza, że dokument ma postać zdematerializowaną, stanowiąc jedynie utrwalony zbiór informacji, zapisanych lub zakodowanych w określony sposób), zawierającym ustawowo wymagane dane. Z kolei przez fakturę elektroniczną rozumie się fakturę w formie elektronicznej, wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym (art. 2 pkt 32 ustawy o VAT).
Przykład
Po wystawieniu w formacie papierowym faktura może zostać przeniesiona w formę elektroniczną, np. poprzez jej zeskanowanie, i następnie w takim formacie przesłana. Nie jest ona jednak wówczas fakturą elektroniczną.
Faktura elektroniczna powinna spełniać dodatkowe wymagania. Nie tylko musi mieć formę elektroniczną, ale powinna być również wystawiona i otrzymana w dowolnym formacie elektronicznym. Faktura elektroniczna jest dokumentem od początku do końca mającym wyłącznie postać elektroniczną. Jest ona wystawiana tylko w formacie elektronicznym i przesyłana (względnie udostępniana) odbiorcy wyłącznie drogą elektroniczną i w formie elektronicznej.