Sposób księgowania zależy od kilku czynników

Błędy popełnione w bieżącym roku obrotowym, wykryte przed sporządzeniem rocznego sprawozdania finansowego za ten rok – koryguje się w księgach bieżącego roku obrotowego. Podobnie koryguje się błędy wykryte po sporządzeniu sprawozdania, ale przed jego zatwierdzeniem, jeśli uznane są one za istotne (wyjątek stanowią błędy nieistotne, ujmowane już w księgach następnego roku obrotowego). Błędy popełnione w bieżącym roku obrotowym, ale wykryte już po zatwierdzeniu sprawozdania za ten rok, koryguje się w księgach kolejnego roku obrotowego (tj. roku, w którym wykryto błąd).

Czytaj także: Jak korygować błędy rachunkowe

Czytaj także: Jak zaksięgować zakup towarów handlowych i ich transport

Błędy popełnione w poprzednich latach obrotowych, figurujące w zatwierdzonych sprawozdaniach finansowych za te lata, wykryte w bieżącym roku obrotowym lub po jego zakończeniu, a przed zatwierdzeniem sprawozdania za ten rok, powinny zostać skorygowane w księgach bieżącego roku obrotowego. Przy czym, błędy istotne powinny zostać zaksięgowane w kapitale własnym jako zysk (strata) lat ubiegłych (Wn/Ma „Rozliczenie wyniku finansowego"; Ma/Wn różne konta), zaś błędy nieistotne wpływają na zysk (stratę) netto bieżącego roku obrotowego (ich korektę ujmuje się na zasadach ogólnych, tj. w zależności od zdarzenia, do którego korekta się odnosi; por. art. 54 uor). Zatwierdzone sprawozdania finansowe nie podlegają korekcie.

Dodatkowe wyjaśnienia

Informacje o przychodach i kosztach z tytułu błędów popełnionych w latach ubiegłych, odnoszonych w roku obrotowym na kapitał własny, z podaniem ich kwot i rodzaju należy ujawnić w dodatkowych informacjach i objaśnieniach do sprawozdania finansowego. Jeśli nie ma możliwości określenia kwot błędów (ich korekt), w dodatkowych informacjach i objaśnieniach trzeba wskazać sam fakt popełnienia błędu w ubiegłych latach obrotowych oraz podać jego istotę i powody braku możliwości wiarygodnego oszacowania. Ponadto, korekty błędów popełnionych w ubiegłych latach obrotowych, uznanych za istotne, należy ująć w zestawieniu zmian w kapitale własnym (obowiązek ten dotyczy podmiotów sporządzających sprawozdania finansowe podlegające corocznemu badaniu; art. 45 ust. 3 uor).

W księgach pomocniczych

Korekta może dotyczyć nie tylko błędów rachunkowych. Może być również wykorzystana w jednej z metod prowadzenia kont ksiąg pomocniczych dla poszczególnych grup rzeczowych składników aktywów obrotowych, polegającej na odpisywaniu w ciężar kosztów wartości materiałów i towarów na dzień ich zakupu (Wn „Koszty według rodzajów – zużycie materiałów" lub „Wartość sprzedanych towarów w cenach zakupu (nabycia)"; Ma „Rozliczenie zakupu") lub produktów gotowych w momencie ich wytworzenia (Wn „Koszt sprzedanych produktów"; Ma „Koszty działalności podstawowej" lub „Rozliczenie kosztów działalności"), ustalaniu stanu tych składników aktywów i jego wycenie oraz korekcie kosztów o wartość tego stanu (Wn „Materiały", Ma „Koszty według rodzajów-zużycie materiałów"; Wn „Towary", Ma „Wartość sprzedanych towarów w cenach zakupu (nabycia)"; Wn „Produkty gotowe", Ma „Koszt sprzedanych produktów"), nie później niż na dzień bilansowy (art. 17 ust. 2 pkt 4 uor). W pierwszym dniu następnego roku obrotowego należy przeksięgować poszczególne rzeczowe składniki aktywów obrotowych (materiały, towary, wyroby gotowe) w ciężar kosztów:

1. Materiały

Wn „Koszty według rodzajów-zużycie materiałów"

Ma „Materiały"

2. Towary