Piecza nad konsumentem w sprawach frankowych

W praktyce sądowej jednym z najczęściej przywoływanych przepisów jest art. 455 kodeksu cywilnego. Osoba uważająca się za wierzyciela kieruje wezwanie do osoby, którą uważa za dłużnika, podając powód, kwotę i termin oczekiwanej zapłaty. Treść takiego oświadczenia jest jednostronna i ma charakter stanowczy. Praktyka daleko odeszła od oryginału, stąd trzeba przypomnieć dosłowną treść przepisu kodeksu cywilnego:

„Art. 455. Jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania”.