Muszą być jednak zachowane określone warunki. Jeśli pracodawca im uchybi, to i daniny ubezpieczeniowe musi naliczyć.
Podstawę wymiaru składek społecznych oraz zdrowotnej stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, osiągany przez pracowników z racji zatrudnienia ?w stosunku pracy. Tę definicję spełnia też świadczenie urlopowe. Jednak wyjątkiem od zasady oskładkowania wszystkiego co przychodowe do celów fiskalnych jest katalog świadczeń wyłączonych ?z podstawy wymiaru składek. Pozycją zwolnioną są świadczenia urlopowe wypłacane ?na mocy art. 3 ust. 4 ustawy ?z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tekst jedn. DzU z 2012 r., poz. 592 ze zm., dalej ustawa o zfśs) do wysokości nieprzekraczającej rocznie kwoty odpisu podstawowego określonej w tej ustawie (§ 2 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia ?1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, DzU nr 161, poz. 1106 ze zm. >patrz ramka).
Robocze i weekendy
Świadczenie urlopowe szef wypłaca każdemu korzystającemu w danym roku kalendarzowym z urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych. Jest to więc jedyna przesłanka otrzymania świadczenia. W tym limicie mieszczą się także dni wolne od zadań dla pracownika oraz niedziele i święta. I liczy się je kolejno, bez względu na to, czy urlopu udziela się tylko na rozkładowe dni robocze etatowca.
Przykład
Uprawniony do 26 dni urlopu złożył wniosek o jego udzielenie od 20 czerwca do 6 lipca. ?To łącznie 17 dni. Przysługuje mu świadczenie urlopowe, choć ?z jego puli urlopowej ubędzie tylko 11 dni (pracuje od poniedziałku do piątku).