Podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby ustala się na zasadach określonych dla zasiłku chorobowego (art. 92 § 2 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=AE89BF528781D2C42167CAF23691862B?id=76037]kodeksu pracy[/link]). Zatem trzeba w niej uwzględnić przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.
Zasada ta wynika bowiem z art. 36 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=C0FB9B5E9A01046D7330C2AF4E77A440?id=176768]ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU z 2005 r. nr 31, poz. 267 ze zm.[/link], dalej ustawa zasiłkowa).
[srodtytul]Gdy nie było poborów[/srodtytul]
W przypadku z pytania należy odnieść się także do art. 38 ust. 2 ustawy zasiłkowej. Mówi on, że jeżeli w okresie, z którego wynagrodzenie uwzględnia się w podstawie wymiaru, pracownik nie osiągnął wynagrodzenia wskutek nieobecności w pracy z przyczyn usprawiedliwionych, to przy ustalaniu podstawy wymiaru należy wyłączyć wynagrodzenie za miesiące, w których pracownik przepracował mniej niż połowę obowiązującego go czasu pracy, a przyjąć wynagrodzenie za te miesiące, w których przepracował co najmniej połowę obowiązującego go czasu pracy.
[srodtytul]Za wypoczynek jak za pracę[/srodtytul]
Pamiętajmy o wyjaśnieniach zawartych w pkt 103 komentarza z 11 lutego 2009 r. do ustawy zasiłkowej, dotyczących wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Otóż ZUS stwierdza w nich, że wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy, tak jak wynagrodzenie za pracę, wlicza się do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego a tym samym do wynagrodzenia za czas choroby.