Zgodnie z § 21 ust. 1 rozporządzenia ministra pracy ?i polityki socjalnej z 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (DzU ?nr 237, poz. 1412) środkiem dowodowym stwierdzającym wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu oraz uposażenia przyjmowanego do ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty są zaświadczenia pracodawcy lub innego płatnika składek, legitymacja ubezpieczeniowa lub inny dokument, na podstawie którego można ustalić wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu lub uposażenia.
Zaświadczenie stwierdzające wysokość wynagrodzenia wypełnia pracodawca lub następca prawny. Można go dostać w każdej placówce ZUS lub pobrać ze strony internetowej (www.zus.pl).
Pkt 3 formularza ZUS Rp-7 to tabelka. Pracodawca podaje w niej zarobki pracownika osiągnięte w poszczególnych latach kalendarzowych. Zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu wystawia się na podstawie dokumentacji płacowej (finansowej). Jeśli takiej brakuje i nie ma też list płac, wysokość osiąganego wynagrodzenia na druku ZUS Rp-7 można podać na podstawie dokumentacji wynikającej z akt osobowych, a więc m.in. danych zawartych np. w umowie o pracę, angażach, pismach o powołaniu, mianowaniu oraz w innych określających wynagrodzenie konkretnej osoby.
Przykład
Były pracownik zwrócił się do firmy z prośbą o wystawienie zaświadczenia o zatrudnieniu ?i wynagrodzeniu z lat 1978–1987, gdyż w tym czasie uzyskiwał wysokie wynagrodzenie. Dokumentacja płacowa z tego okresu nie zachowała się. Z akt osobowych wynika, że był wynagradzany według stawki godzinowej. Istnieją też dokumenty potwierdzające liczbę godzin w stosunku miesięcznym. Czy na podstawie tych danych możemy wystawić zaświadczenie o wysokości osiąganego wynagrodzenia na druku ZUS-Rp-7? Firma może wystawić zaświadczenie o wynagrodzeniu, biorąc pod uwagę dane zawarte ?w aktach osobowych, tj. stawkę godzinową oraz zachowaną dokumentację o liczbie godzin przepracowanych w miesiącu.