Lata pracy na roli po ukończeniu 16. roku życia, przypadające przed 1 stycznia 1983 r., to tzw. okresy uzupełniające, które ZUS może uwzględnić w zakresie niezbędnym do uzyskania emerytury. Wlicza je tylko wtedy, gdy uzbierane okresy składkowe i nieskładkowe są krótsze od stażu wymaganego do przyznania świadczenia i tylko w takim wymiarze, jaki jest niezbędny do jego uzupełnienia.
Tak wynika z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. DzU z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm., dalej ustawa emerytalna). Lata spędzone na roli są przy tym traktowane zwykle jak okresy składkowe (z zastrzeżeniem art. 56 ustawy emerytalnej).
Okresów tych nie uwzględnia się natomiast, jeśli ubezpieczony stara się o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. Potwierdził to Sąd Najwyższy w wyroku z 24 stycznia 2006 r. (I UK 119/05).
Nie więcej niż raz
ZUS nie uwzględni okresu pracy w gospodarstwie rolnym, jeśli zaliczył go KRUS, ustalając prawo do emerytury lub renty na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników (art. 10 ust. 3 tej ustawy). Tym samym nie można ich wliczać podwójnie, tzn. zarówno przy ustalaniu prawa do świadczeń rolniczych, jak i świadczeń z FUS. Zwracał na to uwagę Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z 21 grudnia 2009 r. (III AUa 970/09).
Jeśli więc ubezpieczony już raz dokona wyboru co do zaliczenia tych „rolniczych lat" do okresu ubezpieczenia, od którego zależy prawo do emerytury w określonym systemie – pracowniczym lub rolniczym – nie może później żądać zaliczenia ich jako stażu, od którego zależy prawo do świadczenia z innego systemu (wyrok Sądu Najwyższego z 8 maja 2007 r., II UK 164/06).