Prawo restrukturyzacyjne kontra praktyka ZUS, czyli spór o odsetki

Zakład Ubezpieczeń Społecznych od lat pozostaje jednym z najważniejszych i najczęściej występujących wierzycieli w postępowaniach restrukturyzacyjnych oraz upadłościowych. Jego obecność w strukturze wierzycieli jest niemal pewna i wynika to z natury polskiego systemu ubezpieczeń społecznych, w którym każdy przedsiębiorca jest płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne czy na fundusze celowe.

W art. 160 ustawy z 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne zawarte zostały szczególne regulacje dotyczące wierzytelności publicznoprawnych. Zgodnie z tym przepisem restrukturyzacja zobowiązań dłużnika wobec ZUS może obejmować wyłącznie rozłożenie ich na raty lub odroczenie terminu płatności. W praktyce oznacza to, że propozycje układowe wobec ZUS muszą zakładać spłatę całości wierzytelności, przy czym dopuszczalne jest jej rozłożenie na raty oraz odroczenie w czasie. Dłużnik nie ma zatem możliwości zaproponowania redukcji należności głównej ani umorzenia odsetek, jak jest tak, jak ma to miejsce w przypadku pozostałych wierzycieli.