podstawa wymiaru 7820 zł + 581,20 zł + 345,80 zł = 8747 zł
emerytalna 8747 zł x 9,76 proc. = 853,71 zł
rentowe 8747 zł x 1,5 proc. = 131,21 zł
chorobowa 8747 zł x 2,45 proc. = 214,30 zł
razem 1199,22 zł
KROK 2. Składka zdrowotna
podstawa wymiaru 8747 zł – 1199,22 zł = 7547,78 zł
składka pełna 7547,78 zł x 9 proc. = 679,30 zł
składka odliczana od podatku 7547,78 zł x 7,75 proc. = 584,95 zł
KROK 3. Przychód podatkowy
7820 zł + 950 zł + 345,80 zł = 9115,80 zł
KROK 4. Zaliczka na podatek
podstawa opodatkowania 9115,80 zł – (1199,22 zł + 111,25 zł) = 7805,33 zł, po zaokrągleniu 7805 zł
podatek (7805 zł x 18 proc.) – 46,33 zł = 1358,57 zł
zaliczka do urzędu skarbowego 1358,57 zł – 584,95 zł = 773,62 zł, po zaokrągleniu 774 zł
KROK 5. Kwota do wypłaty
7820 zł – (1199,22 zł + 679,30 zł + 774 zł) = 5167,48 zł
Licząc kwotę do wypłaty, nie uwzględniamy już wartości mieszkania i innych kosztów z nim związanych, pokrywanych przez pracodawcę.
- O miejscu zamieszkania – dla celów podatkowych – decyduje długość okresu przebywania w Polsce lub ośrodek interesów życiowych. I tak za osobę niemającą miejsca zamieszkania na terenie naszego kraju uważa się osobę fizyczną, która:
– nie posiada na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
– przebywa na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej co najmniej 183 dni w roku podatkowym lub krócej.
- Zasadę miejsca zamieszkania stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Polskę i Czechy łączy umowa z 24 czerwca 1993 r. o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (DzU nr 47, poz. 189).
Stanowi ona, że osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania, a jeśli to miejsce ma w obu krajach, to przyjmuje się za jej miejsce zamieszkania miejsce w tym państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych). Zakładamy więc, że zatrudniony Czech ma miejsce zamieszkania w Czechach.
- Art. 15 umowy potwierdza również państwo opodatkowania jako to, w którym praca jest wykonywana. Wynagrodzenie, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Czechach osiąga z pracy najemnej w Polsce, tu podlega opodatkowaniu.
Zatrudniamy na umowę o pracę Słowaka, który mieszka w swoim kraju. Pod koniec roku jego dochód przekroczy pierwszy próg podatkowy. Od którego miesiąca ustalić stawkę podatku 32 proc. – przekroczenia czy w następnym?
Wyższą stawkę podatku stosujemy dopiero w miesiącu następującym po tym, w którym przekroczono pierwszy próg. Polski pracodawca musi zastosować art. 32 ust. 1 updof, który stanowi, że zaliczki od dochodów ze stosunku pracy, za miesiące od stycznia do grudnia, wynoszą:
1) za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika uzyskany od początku roku w tym zakładzie przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali, tj. 85 528 zł – 18 proc. dochodu uzyskanego w danym miesiącu,
2) za miesiące następujące po tym, w którym dochód od stycznia przewyższył 85 528 zł – 32 proc. dochodu z danego miesiąca.
Zatem w miesiącu, w którym dochód pracownika, liczony narastająco od początku roku, przekroczył pierwszy próg podatkowy, do całego dochodu z tego miesiąca stosujemy jeszcze stawkę 18 proc. Dopiero od miesiąca następnego 32 proc.