- spowodowana jest poddaniem się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów.
Wynagrodzenie chorobowe za okres pobytu w szpitalu przysługuje w wysokości co najmniej 80 proc. lub 100 proc. podstawy jego wymiaru.
[ramka][b]Przykład[/b]
Pracownica była niezdolna do pracy z powodu choroby od 6 kwietnia do 22 maja 2009 r. W tym okresie od 4 do 15 maja 2009 r. przebywała w szpitalu. Przysługuje jej wynagrodzenie chorobowe za okres od 6 kwietnia do 8 maja 2009 r. (33 dni), w tym za okres pobytu w szpitalu od 4 do 8 maja 2009 r. w wysokości co najmniej 80 proc. podstawy wymiaru. Za okres od 9 do 15 maja 2009 r. należy się jej natomiast zasiłek chorobowy w wysokości 70 proc. podstawy wymiaru ze względu na pobyt w szpitalu, a za dalszy okres, od 16 do 22 maja 2009 r., w wysokości 80 proc. podstawy wymiaru.[/ramka]
[srodtytul]Okres wyczekiwania[/srodtytul]
W art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy zasiłkowej określono tzw. okres wyczekiwania na prawo do zasiłku chorobowego. Wynosi on 30 dni i oznacza okres trwania ubezpieczenia chorobowego uprawniającego do zasiłku. Zasadę tę stosuje się także do wynagrodzenia za czas choroby.
[ramka][b]Przykład[/b]
Z pracownikiem zawarto umowę o pracę od 1 kwietnia 2009 r. Przedtem nigdy nie pracował. W okresie od 27 kwietnia do 8 maja 2009 r. był chory. Za okres od 27 do 30 kwietnia 2009 r. pracownik nie ma prawa do świadczeń z tytułu choroby ze względu na brak wymaganego okresu ubezpieczenia chorobowego – prawo to nabywa od 1 maja 2009 r. Pracodawca wypłacił mu wynagrodzenie za czas choroby za okres od 1 do 8 maja 2009 r., tj. za pierwszych osiem dni, za które pracownikowi należy się wynagrodzenie z przysługujących 33 dni w 2009 r. Okres od 27 do 30 kwietnia 2009 r., w którym pracownik nie ma prawa do świadczeń z tytułu choroby ze względu na okres wyczekiwania, jest okresem usprawiedliwionej nieobecności w pracy.[/ramka]
Do wynagrodzenia za czas choroby stosuje się także:
- zasady dotyczące zaliczania poprzedniego okresu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między tym ubezpieczeniem a obecnym nie przekracza 30 dni albo jest spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego,
- wyjątki, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy zasiłkowej, uprawniające do zasiłku chorobowego bez okresu wyczekiwania.
[srodtytul]Jak zasiłek[/srodtytul]
Wynagrodzenie za czas choroby oblicza się na zasadach określonych dla zasiłku chorobowego i wypłaca za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy. W związku z tym podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej, wówczas podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne kalendarzowe miesiące zatrudnienia.
[ramka][b]Przykład[/b]
Pracownik jest zatrudniony od 17 listopada 2008 r. W okresie od 25 do 29 maja 2009 r. był niezdolny do pracy z powodu choroby i ma z tego tytułu prawo do wynagrodzenia za czas choroby. Podstawę wymiaru tego wynagrodzenia stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres od grudnia 2008 r. do kwietnia 2009 r.[/ramka]
W podstawie wymiaru wynagrodzenia za czas choroby uwzględnia się także składniki wynagrodzenia (premie, dodatki, nagrody), za które została opłacona składka na ubezpieczenie chorobowe, i które zgodnie z przepisami płacowymi lub umowami o pracę są pomniejszane za okresy pobierania zasiłków i wynagrodzenia za czas choroby (art. 41 ust. 1 ustawy zasiłkowej). Nie uwzględnia się natomiast tych składników wynagrodzenia, do których zgodnie z tymi przepisami pracownik zachowuje prawo za okresy pobierania zasiłków i wynagrodzenia za czas choroby. Jeżeli u pracodawcy brak jest jakichkolwiek uregulowań dotyczących przyznawania i wypłaty określonych składników wynagrodzenia, wówczas należy te składniki wliczać do podstawy wymiaru świadczeń z tytułu choroby, chyba że pracodawca może udokumentować, iż są to składniki, do których pracownik zachowuje prawo za okresy pobierania zasiłków i wynagrodzenia za czas choroby.
[ramka][b]Istotne definicje[/b]
[b]Za niezdolność do pracy z powodu choroby uznaje się także:[/b]
- niemożność wykonywania pracy w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów o chorobach zakaźnych i zakażeniach,
- okresy przebywania ubezpieczonego w stacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego w celu leczenia uzależnienia od alkoholu oraz w stacjonarnym zakładzie opieki zdrowotnej w celu leczenia uzależnienia od środków odurzających lub substancji psychotropowych,
- niemożność wykonywania pracy z powodu poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów. [/ramka]
[ramka][b]Uwaga [/b]
Jeżeli w ciągu roku kalendarzowego pracownik zmienia zatrudnienie, pracodawca ma obowiązek w wydawanym świadectwie pracy zamieścić informację o liczbie dni, za które pracownik otrzymał wynagrodzenie z tytułu niezdolności do pracy z powodu choroby. Informacja ta jest niezbędna dla kolejnego zakładu pracy do ustalenia, jaki rodzaj świadczenia należy wypłacać pracownikowi z tytułu niezdolności do pracy z powodu choroby.[/ramka]
[ramka][b]Potrzebne L4 lub inny dowód[/b]
Prawo do wynagrodzenia za czas choroby dokumentuje się tak jak w przypadku zasiłku chorobowego, tj. zaświadczeniem lekarskim wystawionym przez lekarza na druku ZUS ZLA. Ponadto dowodami uprawniającymi do wynagrodzenia za czas choroby w wysokości 100 proc. są:
- zaświadczenie lekarskie stwierdzające stan ciąży, gdy niezdolność do pracy z powodu choroby przypada na okres ciąży;
- karta wypadku w drodze do pracy lub z pracy, gdy niezdolność do pracy jest spowodowana wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy;
- zaświadczenie lekarskie, gdy niezdolność do pracy jest spowodowana poddaniem się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów.
Wynika to z [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=DB4BE0EF1C2844175A866B989F7051E7?id=79145]rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 27 lipca 1999 r. w sprawie określenia dowodów stanowiących podstawę przyznania i wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU nr 65, poz. 742 ze zm.)[/link]. [/ramka]
[ramka][b]Podstawy prawne[/b]
Przepisy dotyczące zasiłku chorobowego, które stosujemy lub nie do wynagrodzenia chorobowego.
Wynagrodzenie za czas choroby:
- nie ulega, tak jak zasiłek chorobowy, obniżeniu o 25 proc. z powodu niedostarczenia zaświadczenia lekarskiego do pracodawcy w terminie siedmiu dni od daty jego otrzymania;
- oblicza się na zasadach obowiązujących dla zasiłku chorobowego;
- wypłaca się za każdy dzień niezdolności do pracy, w tym również za niedziele i święta oraz inne dni ustawowo wolne od pracy objęte zaświadczeniem lekarskim ZUS ZLA;
- nie przysługuje i następuje jego utrata w przypadkach określonych dla zasiłku chorobowego, w których pracownik nie ma prawa do tego zasiłku;
- nie przysługuje, jeżeli niezdolność pracownika do pracy jest następstwem wypadku przy pracy lub stwierdzonej choroby zawodowej – w takim przypadku pracownik ma prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego, nawet gdy wynagrodzenie za czas choroby nie zostało mu jeszcze w danym roku kalendarzowym wypłacone. [/ramka]