Następstwem [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=276339]wyroku Trybunału (SK 16/06; DzU nr 119 z 7 lipca 2008 r., poz. 771)[/link] są nowe zasady ustalania podstawy wymiaru świadczeń chorobowych. Trybunał zakwestionował w nim stosowaną przez ZUS rygorystyczną wykładnię art. 41 ust. 1 [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=176768]ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn. DzU z 2005 r. nr 31, poz. 267 ze zm.)[/link].
W wyniku orzeczenia do tej podstawy wymiaru przyznajemy nagrody:
– od których odprowadziliśmy składki na ubezpieczenia społeczne,
– których rzeczywiście nie wypłaciliśmy zatrudnionemu za czas przebywania na zwolnieniu lekarskim lub zasiłku.
Na pewno nie uwzględniamy składników wynagrodzenia, jeśli nasze przepisy płacowe albo umowy o pracę (gdy nie mamy obowiązku tworzenia regulaminów wynagradzania) przyznają je pracownikom za te rodzaje absencji.