Rada gminy K. przyjęła uchwałę w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty. W § 1 uchwały rada gminy zawarła przepis w którym dokonała wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość na podstawie art. 6j ust. 1 pkt 1 (ustawa z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach tekst jedn. DzU z 2019 r. poz. 2010 ze zm.; dalej: u.c.p.g). Następnie w jej § 2 rada gminy określiła wysokość stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w ten sposób, że w stosunku do „gospodarstwa domowego" przypisano kwoty z przedziału od 21 zł do 209 zł w zależności od liczby zamieszkałych w nim osób. Kwota wzrastała proporcjonalnie do liczby osób w gospodarstwie domowym, jednak przyrost ten nie był rezultatem operacji przemnożenia liczby osób przez określoną w uchwale osobną stawkę. Podobny zabieg zastosowano przy określaniu stawek dla gospodarstwa domowego kompostującego bioodpady oraz dla stawki podwyższonej dla właścicieli nieruchomości nie zbierających odpadów w sposób selektywny. Ponadto w § 2 uchwały zawarto rozwiązanie prawne zgodnie z którym opłata za gospodarowanie odpadami w odniesieniu do gospodarstwa domowego zamieszkałego przez 15 i więcej osób ma stałą kwotę i nie wzrasta w związku z kolejnymi osobami przebywającymi w gospodarstwie domowym.