W opisanym poniżej wyroku z 22 kwietnia 2015 r. (II PK 166/14) Sąd Najwyższy analizował kwestię, z którą styka się regularnie wielu pracodawców i pracowników. Chodzi o wyznaczenie granicy pomiędzy kontrolą pracy pracownika i prawem pracodawcy do krytyki pracownika a zjawiskiem mobbingu z drugiej strony.
W poniższej sprawie Sąd Najwyższy uznał m.in., że nawet naruszanie godności pracowniczej w stosunkowo krótkim okresie w czasie wykonywania pilnych i stresujących zadań nie powinno być utożsamiane z mobbingiem – zwłaszcza, gdy nie prowadzi do izolacji pracownika i obniżonej samooceny.