Z art. 1514 k.p. wynika zakaz stosowania przez pracodawców takich rozwiązań organizacyjnych, które w samym swoim założeniu rodzą konieczność wykonywania pracy stale w godzinach nadliczbowych przez pracowników zajmujących kierownicze stanowiska. Jest ona dopuszczalna tylko wyjątkowo, tj. „w razie konieczności”. Pracodawca nie może więc ustalić pracownikowi zakresu obowiązków, których nie jest w stanie zrealizować w normalnym czasie pracy. Nie jest zatem możliwe stosowanie takich rozwiązań organizacyjnych, które z założenia wymagałyby stałego wykonywania zadań służbowych w godzinach nadliczbowych. Z powyższego wynika, że osoby zatrudnione na stanowiskach kierowniczych nie mogą być pozbawione prawa do wynagrodzenia za ten czas, jeżeli wadliwa organizacja wymusza systematyczne przekraczanie obowiązujących norm. Zwrot „w razie konieczności” nie może być nadinterpretowany.