Zasadą jest, że podmiot zatrudniający ma obowiązek zawarcia z instytucją finansową umowy o zarządzanie PPK, a następnie – w imieniu i na rzecz osób zatrudnionych – umów o prowadzenie PPK (definicje pojęć: „osoby zatrudnione” oraz „podmiot zatrudniający” zawarte są w przepisach ustawy o PPK). Nawet jeżeli osoby zatrudnione w danym podmiocie nie chcą zostać „zapisane” do PPK, nie zwalnia to tego podmiotu z obowiązku zawarcia umowy o zarządzanie PPK (nie zawiera on wówczas umów o prowadzenie PPK). Wyjątek przewidziano dla mikroprzedsiębiorcy – jeżeli żadna osoba zatrudniona przez mikroprzedsiębiorcę nie chce zostać uczestnikiem PPK, nie zawiera on także umowy o zarządzanie PPK. Zmiana decyzji w sprawie uczestnictwa w PPK przez choćby jedną osobę zatrudnioną przez mikroprzedsiębiorcę powoduje jednak, że uruchamia on ten program. Osoba fizyczna, która zatrudnia – wyłącznie w celach prywatnych – inne osoby fizyczne, w zakresie niezwiązanych z działalnością gospodarczą tych osób, nie „zapisuje” ich do PPK, choćby chciały one zostać uczestnikami tego programu. Poniżej odpowiadamy na pytania pracodawców dotyczące tych zagadnień.
Czytaj więcej:
– Spółka z o.o. zatrudniała dotychczas tylko dwóch zleceniobiorców, podlegających z tytułu tego zlecenia dobrowolnie ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, w związku z czym nie uruchomiła PPK. Obecnie w spółce została ustanowiona rada nadzorcza. Członkowie rady są wynagradzani z tytułu pełnienia tej funkcji – podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Dwaj członkowie rady, w wieku 36 i 48 lat, złożyli spółce deklaracje o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK, ale trzeci członek rady, w wieku 56 lat, złożył wniosek o zawarcie umowy o prowadzenie PPK. Czy spółka ma obowiązek wdrożenia PPK, w sytuacji gdy jest mikroprzedsiębiorcą?
Tak, członek rady nadzorczej, wynagradzany z tytułu pełnienia tej funkcji oraz podlegający z tego tytułu obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, jest „osobą zatrudnioną” w rozumieniu ustawy o PPK. Gdy chce on zostać uczestnikiem PPK, spółka ma obowiązek uruchomić ten program.
Zatrudnieni przez spółkę dwaj zleceniobiorcy, podlegający z tytułu tego zlecenia dobrowolnie ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, nie są „osobami zatrudnionymi” w rozumieniu ustawy o PPK. Tak długo, jak długo spółka nie zatrudniała „osób zatrudnionych”, nie była „podmiotem zatrudniającym” w rozumieniu ustawy o PPK, w związku z czym nie ciążył na niej obowiązek uruchomienia tego programu. Sytuację zmieniło ustanowienie w spółce rady nadzorczej, której członkowie są wynagradzani z tytułu pełnienia tej funkcji, gdyż są to „osoby zatrudnione” w rozumieniu ustawy o PPK. Gdyby spółka nie była mikroprzedsiębiorcą, to miałaby obowiązek zawrzeć umowę o zarządzanie PPK nawet gdyby żaden z członków rady nie chciał zostać uczestnikiem PPK. W przypadku mikroprzedsiębiorcy ma jednak znaczenie to, czy „osoby zatrudnione” chcą być uczestnikami tego programu. Dwaj członkowie rady nadzorczej, którzy nie mają jeszcze 55 lat, złożyli spółce deklaracje o rezygnacji, w związku z czym nie zostaną „zapisani” do PPK (chyba, że zmienią zdanie i złożą spółce wniosek o dokonywanie wpłat do PPK). Natomiast trzeci członek rady nadzorczej, mający ukończone 55 lat, złożył spółce wniosek o zawarcie umowy o prowadzenie PPK, co spowodowało, że spółka ma obowiązek wdrożenia PPK (obowiązku tego nie wyłącza to, że spółka jest mikroprzedsiębiorcą). Przykładowo, jeżeli wniosek o zawarcie umowy o prowadzenie PPK został złożony spółce 20 października, ma ona czas na zawarcie umowy o prowadzenie PPK do 10 lutego 2026 r., a umowy o zarządzanie PPK – do 27 stycznia 2026 r.
