Współczesny rozwój przedsiębiorstw często prowadzi do wydzielania części i tworzenia grup kapitałowych. Takie struktury oferują wymierne korzyści (m.in. dywersyfikację ryzyka, elastyczność operacyjną i optymalizację podatkową), lecz jednocześnie znacznie zwiększają złożoność raportowania. Każda ze spółek córek raportuje indywidualnie, jednak prosta suma ich wyników nie odzwierciedla rzeczywistej kondycji grupy. Wynika to ze ścisłych powiązań i licznych transakcji wewnątrzgrupowych (sprzedaż, pożyczki, transfery kapitałowe), które zniekształcają końcowy obraz finansowy. Aby przedstawić wierny stan ekonomiczny grupy jako jednolitego organizmu gospodarczego, konieczne jest zaawansowane raportowanie grupowe. Wymaga to eliminacji wzajemnych transakcji w procesie konsolidacji, a także wdrożenia spójnych metod wyceny i dostosowania systemów księgowych.
