Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 lutego 2026 r. (I FSK 969/23).
Podatnik planuje rozpoczęcie działalności jako agencja pracy tymczasowej, której model działania obejmowałby wyszukiwanie osób (głównie cudzoziemców) do pracy na zlecenie kontrahentów, zawieranie z nimi umów zlecenia oraz kierowanie tych osób do wykonywania usług na rzecz kontrahenta w miejscu i czasie przez niego określonym. Obowiązki podatnika mają również obejmować m.in. przygotowanie osoby do wykonywania pracy poprzez skierowanie na badania lekarskie, organizację transportu z miejsca pobytu do miejsca wykonywania czynności (korzystając z transportu własnego bądź usług przewozowych), zapewnienie zakwaterowania na czas wykonywania pracy poprzez zakup lokali mieszkalnych lub ich najem oraz zakup odpowiedniego wyposażenia, mediów, materiałów wykończeniowych i usług remontowych. Czynności te będą uregulowane w umowach i uwzględnione w kalkulacji wynagrodzenia należnego podatnikowi.