I.
W odniesieniu do roszczeń byłego podwładnego o wypłatę wynagrodzenia za pracę i ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy podnieść w odpowiedzi na pozew procesowy zarzut potrącenia >patrz ramka.
Wzajemnie potrącam
Obie strony są względem siebie dłużnikami i wierzycielami, przedmiotem obu wymagalnych wierzytelności są pieniądze, które mogą być dochodzone przed sądem. Oświadczenie o potrąceniu można zaś złożyć w dowolnej formie. Dopuszczalne jest zatem jego zgłoszenie w odpowiedzi na pozew w formie procesowego zarzutu. W takim przypadku podniesienie procesowego zarzutu potrącenia jest równoznaczne ze złożeniem oświadczenia o kompensacji w sensie materialnoprawnym. Wywołuje ono skutek z chwilą, w której dotarło do drugiej strony w taki sposób, że mogła się zapoznać z jego treścią.
Obie wierzytelności umorzyły się więc nawzajem do wysokości wierzytelności niższej, czyli do kwoty 1480 zł (art. 61 oraz 498–499 k.c.).
II.
Równocześnie pracodawca powinien wnieść pozew wzajemny o wypłatę odszkodowania za nieuzasadnione rozwiązanie przez byłego etatowca umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z winy zatrudniającego.
W świetle art. 611 k.p. w razie nieuzasadnionego rozwiązania przez pracownika umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 55 § 11 k.p. pracodawcy przysługuje roszczenie o odszkodowanie. Zgodnie natomiast z art. 612 § 1 k.p. należy się ono w wysokości wynagrodzenia pracownika za okres wypowiedzenia, w przypadku zaś rozwiązania umowy zawartej na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy – w wysokości wynagrodzenia za dwa tygodnie. Powód – pozwany wzajemny z tytułu uposażenia za pracę u pozwanego – powoda wzajemnego otrzymywał 2000 zł brutto miesięcznie. Stąd żądanie zapłaty sumy 1000 zł stanowiącej wysokość jego wynagrodzenia brutto za dwa tygodnie (rozwiązano bowiem umowę o pracę zawartą na okres próbny, czyli na czas określony).
Powództwo wzajemne jest dopuszczalne, jeżeli roszczenie wzajemne jest w związku z roszczeniem powoda (tak jak u czytelnika) lub nadaje się do potrącenia. Powództwo wzajemne można wytoczyć bądź w odpowiedzi na pozew, bądź oddzielnie, nie później jednak niż na pierwszej rozprawie, albo w sprzeciwie od wyroku zaocznego. Pozew wzajemny wnosi się do sądu pozwu głównego. Jeżeli jednak pozew wzajemny podlega rozpoznaniu przez sąd okręgowy, a sprawa wszczęta była w sądzie rejonowym, sąd ten przekazuje całą sprawę sądowi właściwemu do rozpoznania powództwa wzajemnego. Przepisy dotyczące pozwu stosuje się odpowiednio do pozwu wzajemnego (art. 204 kodeksu postępowania cywilnego).
