- łącznie podstawa ekwiwalentu: 640,59 zł
- współczynnik ekwiwalentu: 20,92 : 3 = 6,97
- dzienna stawka ekwiwalentu: 640,59 zł : 6,97 = 91,91 zł
- godzinowa stawka ekwiwalentu: 91,91 zł : 8 godz. = 11,49 zł
- finalna kwota ekwiwalentu: 11,49 zł x 24 godz. = 275,76 zł.
Jedną z najbardziej problematycznych jest kwestia kalkulacji podstawy ekwiwalentu, jeśli praca ustała w pierwszym miesiącu zatrudnienia, a pracownik nie zdążył jeszcze wypracować składników zmiennych za okresy nie dłuższe niż miesiąc.
W takiej sytuacji należy uznać za zasadne ustalenie podstawy ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy wyłącznie ze składników w stałej stawce miesięcznej – jeśli takie pracownik pobiera.
Przykład 4
Brak składników zmiennych
Pan Igor podjął 1 lipca 2013 r. nowe zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy. Miał otrzymywać wyłącznie pensję akordową według stawki 5 zł za zrobienie krzesła. Już pierwszego dnia pracy nie stawił się w firmie, gdyż przez 5 dni przebywał na zasiłku opiekuńczym na chore dziecko.
Potem wziął 2 dni opieki zgodnie z art. 188 k.p. Kiedy stawił się do pracy 10 lipca 2013 r., niepoprawnie złożył wszystkie krzesła tak, że nie wypracował stawki akordowej. Strony rozstały się polubownie za porozumieniem stron 11 lipca 2013 r. Panu Igorowi należy się ekwiwalent za 16 godzin niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego.
Mężczyzna nie wypracował stawki akordowej nawet za jeden dzień pracy (11 lipca), ponieważ wszystkie krzesła zepsuł i spowodował straty. Jednak za ten dzień przysługuje mu przynajmniej minimalne wynagrodzenie za pracę w kwocie 69,60 zł (1600 zł brutto : 184 godz. = 8,70 zł; 8,70 zł x 8 godz. = 69,60 zł). I na podstawie tej kwoty trzeba ustalić ekwiwalent za urlop w następujący sposób (pracownika obowiązuje 8-godzinna dobowa norma czasu pracy):
- podstawa ekwiwalentu: 1600 zł (do podstawy ekwiwalentu nie wchodzi zasiłek opiekuńczy ani wynagrodzenie za dni opieki z art. 188 k.p.),
- współczynnik ekwiwalentu: 20,92
- dzienna stawka ekwiwalentu: 1600 zł : 20,92 = 76,48 zł
- godzinowa stawka ekwiwalentu: 76,48 zł : 8 godzin = 9,56 zł
Zasiłek chorobowy
Krótki okres zatrudnienia powoduje konieczność odejścia od standardowego sposobu kalkulacji podstawy wymiaru zasiłku chorobo- wego. Jeśli niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy ubezpieczenia chorobowego, podstawę zasiłku szacujemy z okresu faktycznie przepracowanego, czyli z przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego za pełne miesiące kalendarzowe podlegania ubezpieczeniu (art. 36 ust. 2 ustawy zasiłkowej). Jeżeli pracownik podjął zatrudnienie w pierwszym dniu roboczym i był obecny cały miesiąc, uznaje się, że przepracował pełny miesiąc.
Przykład 5
Rozpoczęcie pracy w trakcie miesiąca
Pani Ela, pracownica, podjęła pracę 13 marca 2013 r. Załóżmy, że zachoruje 23 września 2013 r. i będzie miała prawo do zasiłku chorobowego od pierwszego dnia wskazanej niezdolności do pracy.
Podstawę wymiaru zasiłku ustalamy z przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego wypłaconego za pełne miesiące kalendarzowe zatrudnienia, czyli wypłaconego za sierpień, lipiec, czerwiec, maj i kwiecień 2013 r. Marzec 2013 r. pomijamy, gdyż nie jest to pełny miesiąc ubezpieczenia chorobowego.
Przykład 6
Od pierwszego dnia roboczego
Pan Fryderyk, pracownik, podjął pracę 2 kwietnia 2013 r. Zachorował w lipcu 2013 r. i od pierwszego dnia tej absencji ma prawo do zasiłku chorobowego. Podstawę wymiaru świadczenia szacujemy według przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego za pełne miesiące kalendarzowe zatrudnienia, czyli wypłaconego za czerwiec, maj i kwiecień 2013 r. Kwiecień 2013 r. również wliczamy do podstawy, gdyż pan Fryderyk podjął zatrudnienie pierwszego dnia roboczego tego miesiąca.
Zdarza się, że rozpoczęcie pracy nastąpiło w trakcie miesiąca kalendarzowego i zatrudniony choruje już w drugim miesiącu pracy. Wówczas podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustalamy z wynagrodzenia za pełny miesiąc kalendarzowy zatrudnienia, a więc za drugi miesiąc pracy, po jego ewentualnym uzupełnieniu.
Bywa też, że podwładny zapada na chorobę w pierwszym miesiącu pracy. Podstawę wymiaru zasiłku stanowi wtedy przychód za pierwszy miesiąc zatrudnienia po uzupełnieniu do kwoty, jaką zatrudniony uzyskałby za pełny miesiąc pracy, według zasad wskazanych w art. 37 ust. 2 ustawy zasiłkowej.