Dzięki tej rządowej inicjatywie zniknie niepotrzebny akt prawny i nie potrzeba już ustalać co roku wskaźnika wzrostu płac w przedsiębiorstwach sektora publicznego.
Ustawa z 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=72892] ustaw (DzU z 1995 r. nr 1, poz. 2 ze zm.) określała mechanizm negocjacji przy kształtowaniu przyrostu przeciętnych wynagrodzeń[/link].
Odbywało się to w Komisji Trójstronnej do spraw Społeczno-Gospodarczych, a po ustaleniu wskaźników przez tę komisję lub Radę Ministrów – w przedsiębiorstwie.
Rezygnacja z trójstronnego modelu ustalania poborów pozwoli przedsiębiorcom swobodnie określać politykę płacową, nie wskazując terminów dokonywania podwyżek wynagrodzeń dla załóg ani ich wysokości.
Uchylenie ustawy to nie tylko odzew na postulaty partnerów społecznych, którzy zauważyli, że w ciągu 14 lat obowiązywania tych przepisów przedsiębiorcy sektora publicznego tylko w 2001 i 2002 r. nie przekroczyli maksymalnych rocznych pułapów przyrostu przeciętnej płacy.
