Sąd Najwyższy w wyroku z 6 marca 2012 r. (I PK 110/11)
uznał, że tym organem może być np. walne zgromadzenie akcjonariuszy. Wolno go upoważnić go do ustalenia poziomu świadczenia (odprawy) mającego podstawę w ważnie zawartej umowie o pracę z członkiem zarządu.
Bez gwarancji
Pensje oraz dodatkowe świadczenia osób piastujących kierownicze stanowiska reguluje ustawa z 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (DzU nr 26, poz. 306 ze zm., dalej ustawa kominowa). Przewiduje ona m.in. możliwość przyznania im odprawy, nie wyższej niż trzykrotność wynagrodzenia miesięcznego w razie odwołania ze stanowiska lub rozwiązania umowy o pracę albo umowy cywilnoprawnej będącej podstawą ich zatrudnienia, z innych przyczyn niż naruszenie obowiązków ze stosunku zatrudnienia (art. 12 ustawy).
Jednoznacznie wynika stąd, że świadczenie to nie jest obligatoryjne, gdyż żaden przepis nie przyznaje kierownikom prawa podmiotowego do dochodzenia tego składnika wynagrodzenia. Ponadto ustawodawca wskazał jedynie maksymalną wysokość odprawy.
W praktyce zaś oznacza to, że po pierwsze odprawa w ogóle nie musi być przyznana, a po drugie, jej wysokość nie może przekraczać trzykrotności wynagrodzenia miesięcznego, choć nie ma przeszkód, aby przyznać ją na niższym poziomie. Tę konkluzję potwierdza utrwalone orzecznictwo SN (por. wyroki z 28 czerwca 2011 r., II PK 11/11 czy z 6 lutego 2007 r., II PK 187/06), które jednoznacznie rozstrzygnęło o fakultatywnym charakterze tego świadczenia i jego maksymalnej wysokości.