Tak uznał dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji wydanej 7 kwietnia 2022 r. (0111-KDIB1-1.4010.29.2022.2.MF).
Wniosek o interpretację złożyła spółka działająca jako centrum usług wspólnych, której zakres usług obejmuje szeroko rozumianą obsługę teleinformatyczną podmiotów powiązanych. Wynagrodzenie za świadczone usługi wyznaczane jest zgodnie z metodą marży transakcyjnej netto, dzięki czemu powinna pokrywać koszty bezpośrednie i uzasadnioną część kosztów pośrednich poniesionych w związku ze świadczeniem usług oraz zapewnić możliwość osiągnięcia rentowności na poziomie rynkowym. Podstawą kalkulacji wynagrodzenia za daną usługę jest planowana baza kosztowa na dany rok, względem której, po zakończeniu roku, wnioskodawca dokonuje korekt „in plus” oraz „in minus”, w związku z ustaleniem rzeczywistej bazy kosztowej właściwej dla świadczonych usług. W opisie stanu faktycznego wnioskodawca potwierdził, że w ramach transakcji ustalone zostały warunki, które ustaliłyby ze sobą podmioty niepowiązane, co zostało potwierdzone analizą cen transferowych.