Brak elementu negocjacyjnego nie przesądza o preferencji

Spór w sprawie dotyczył tego czy importowane od zagranicznego operatora uświadczenia można uznać za usługi pośrednictwa związane z długami, czyli za zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT. Z wniosku o interpretację w tym zakresie wynikał, że operator zobowiązał się świadczyć na rzecz podatniczki usługi pośrednictwa w zakresie długów polegające na oferowaniu inwestorom nabycia wierzytelności na platformie oraz pośredniczeniu w zawieraniu umów cesji wierzytelności z inwestorami. Do świadczenia tych usług operator wykorzystywał platformę internetową, dzięki której inwestorzy instytucjonalni lub osoby fizyczne posiadające wolne zasoby finansowe mają możliwość inwestowania w  wierzytelności przysługujące zarejestrowanym firmom. W szczególności były to firmy z branży pożyczkowej, leasingowej lub faktoringowej.