O zaliczeniu do kosztów i przychodów podatkowych kwot związanych z powypadkową naprawą samochodu służbowego decyduje to, czy właściciel pojazdu wykupił dodatkowe, dobrowolne ubezpieczenie AC, czy też nie. Firmy decydujące się na oszczędności w postaci rezygnacji z dobrowolnego ubezpieczenia narażają się na ryzyko braku możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ewentualnych napraw powstałych na skutek wypadków, kolizji itp.
Zasada ogólna, decydująca o możliwości zaliczenia wydatków do kosztów podatkowych mówi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów bądź zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych enumeratywnie w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym (art. 16 ust. 1 pkt 50 ustawy o CIT).
Uwaga! Przepis ten odnosi się do wszystkich rodzajów samochodów, niezależnie od tego, czy przedmiotem naprawy powypadkowej będzie samochód osobowy, czy też ciężarowy. Bez znaczenia pozostaje także to, czy samochód występuje w ewidencji środków trwałych jednostki, czy stanowi przedmiot leasingu operacyjnego.
Do przychodów podatkowych nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów (art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT).