Dlatego wartość umorzonych wzajemnie zobowiązań dwóch lub trzech dłużników nie powoduje powstania u nich przychodu podatkowego.
Umorzenie będące przychodem podatkowym należy odróżnić od neutralnego podatkowo umorzenia wzajemnego (kompensaty).
W obrocie gospodarczym, gdzie obowiązuje swoboda zawierania umów, takie kompensaty są bardzo częstą formą regulacji wzajemnych zobowiązań. Interpretacje urzędowe są raczej zgodne – kompensata nie jest przychodem podatkowym, ponieważ „dłużnik nie osiąga stałego przysporzenia majątkowego".
W tym miejscu warto przytoczyć interpretację z 28 grudnia 2012 r., w której Izba Skarbowa w Łodzi podkreśliła, że „skutki kompensaty trójstronnej są takie same jak kompensaty dwustronnej". (IPTB3/423-360/12-2/PM).
Trzech uczestników umowy
W opisywanej interpretacji, trzy podmioty gospodarcze zawarły porozumienie o wzajemnym rozliczeniu zobowiązań. Zobowiązania z tytułu dostawy towarów i usług oraz z tytułu dywidendy zostały potrącone w wysokości najniższego z tych trzech zobowiązań. Pozostała część nie została umorzona, tylko podlega spłacie na zasadach ogólnych. Z treści analizowanej umowy wynika też, że dniem, w którym dochodzi do umorzenia, jest dzień zawarcia porozumienia.
