Tak orzekł WSA w Krakowie 5 grudnia 2012 r. (I SA/Kr 1562/12).
Spółka wystąpiła o interpretację w sprawie możliwości stosowania obniżonej stawki VAT, dla dostawy i sprzedaży wszystkich środków spożywczych, bezpośrednio na podstawie dyrektywy 112.
Zdaniem spółki, kategoria środków spożywczych wskazana w załączniku III dyrektywy jest niepodzielna, ponieważ orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE wprost dopuszcza selekcję jedynie w stosunku do usług. Według spółki nie można odwoływać się do PKWiU z pominięciem nomenklatury scalonej.
Zgodnie z argumentacją przedstawioną przez spółkę, takie działanie prowadzi do złamania neutralności podatkowej, gdyż pewne towary spożywcze podlegają obniżonej stawce VAT stosowanej na podstawie dyrektywy, natomiast towary podobne są opodatkowane podstawową stawką VAT według wewnętrznej regulacji.
Organ podatkowy nie podzielił stanowiska spółki. Uznał, że państwo ma uprawnienie, a nie obowiązek, stosowania obniżonej stawki m.in. dla środków spożywczych. Artykuł 98 dyrektywy 112 nie nakłada na państwa członkowskie wymogu stosowania wyłącznie jednej metody określania zakresu stosowania stawki obniżonej, czyli opartej na nomenklaturze scalonej. Mają one o bowiązek precyzyjnie wskazać towary i w tym celu mogą stosować własne środki- także PKWiU.