Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (jest to przepis obowiązujący do 31 grudnia 2012 r., później zacznie obowiązywać art. 86a ust. 1 ustawy o VAT), w przypadku nabycia samochodów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, kwotę VAT naliczonego stanowi 60 proc. kwoty podatku określonej w fakturze VAT, ale nie więcej niż 6 000 zł. Ograniczenia tego nie stosuje się jednak do nabywanych przez podatników pojazdów specjalnych, m.in. do bankowozów (art. 3 ust. 2 pkt 5 ww. nowelizacji z 16 grudnia 2010 r.). Za pojazd specjalny uznaje się m.in. bankowóz, który spełnia określone w przepisach wymagania.
Prowadzi to do wniosku, że prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT związanego z nabyciem pojazdu specjalnego oraz paliwa do jego napędu przysługuje podatnikowi, gdy pojazd: jest wykorzystywany do prowadzenia działalności opodatkowanej (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT) i gdy jest pojazdem specjalnym, co powinno być potwierdzone przez dodatkowe badania techniczne przeprowadzone przez okręgową stację kontroli pojazdów (potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę stację) oraz odpowiednim wpisem do dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu odpowiednich wymagań technicznych (art. 3 ust. 4 nowelizacji).
Spełnienie łącznie wskazanych wyżej warunków powinno uprawniać podatnika do odliczenia pełnej kwoty VAT związanego z zakupem pojazdu oraz paliwa do jego napędu.
Jednocześnie brak jest w przepisach innych przesłanek ograniczających prawo do odliczenia VAT, na które wskazał organ podatkowy (np. wymóg świadczenia usług transport wartości pieniężnych czy ścisły związek zakupionego samochodu specjalnego z przedmiotem prowadzonej działalności opodatkowanej).
Wydaje się więc, że organ podatkowy dokonał błędnej wykładni wskazanych wyżej przepisów, gdyż rozszerzył zakres ograniczenia prawa do odliczenia VAT, stosując przesłanki pozanormatywne (np. konieczność wykorzystywania pojazdu specjalnego do świadczenia ściśle określonych usług – przewóz wartości pieniężnych), co może zostać uznane za działanie nie do końca zgodne z regulacjami VAT.
W tym zakresie warto przywołać dorobek orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE, który m.in. w wyrokach w sprawach C-414/07 Magoora Sp. z o.o., czy C-395/09 Oasis East sp. z o.o. wskazał, że niedopuszczalne jest ograniczenie prawa do odliczenia VAT, które nie wynika z dyrektywy VAT lub jest z nią sprzeczne, co mogłoby mieć miejsce w przedmiotowej sprawie.
