Limit 30 tys. euro wylicza się od jednorodnych usług

Tak wynika z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 maja 2012 r. (I FSK 2132-2133/09).

Czego dotyczył spór

Skarżąca złożyła wniosek o udzielenie interpretacji przepisów ustawy o CIT w zakresie obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych. Wyjaśniła, że powyżej 5 proc. w jej kapitale zakładowym posiada inna spółka. Wnioskodawca planuje podpisanie z udziałowcem umowy o współpracę.

Udziałowiec będzie świadczyć na jej rzecz szereg usług. Wynagrodzenie za każdą z nich będzie ustalane i odrębnie kalkulowane (np. wynagrodzenie za obsługę kadrową będzie kalkulowane przy uwzględnieniu liczby pracowników w danym okresie rozliczeniowym). Ponadto firma powiązana będzie kupować na rzecz spółki usługi od podmiotów trzecich. Koszty ich nabycia będą przez udziałowca refakturowane na podatniczkę.

Spółka miała wątpliwości, jak liczyć limit 30 tys. euro wskazany w art. 9a ust. 2 ustawy o CIT dla celów sporządzania dokumentacji cen transferowych. Czy w związku z tym, że każda ze świadczonych przez udziałowca usług jest odrębnym świadczeniem, dla którego ustalono odrębną cenę, limit należy odnosić do każdej z tych usług odrębnie? Jej zdaniem tak.

Poprosiła też o wyjaśnienie, czy refakturowanie jest „transakcją” i podlega obowiązkowi dokumentacyjnemu w razie przekroczenia limitów. Spółka uważała, że nie. Organ podatkowy był innego zdania.

Liczy się łączna wartość

Podkreślił, że obowiązek sporządzania dokumentacji podatkowej powstaje,  gdy łączna kwota (lub jej równowartość) transakcji z podmiotem powiązanym bądź zapłata należności wynikających z takich transakcji przekracza określone w ustawie wartości.

W ocenie organu, w sytuacji gdy łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z danej umowy czy też umów dotyczących świadczeń (w tym usług) o charakterze niematerialnym z podmiotem powiązanym w danym roku podatkowym przekroczy limit 30 tys. euro, należy sporządzać dokumentację do wszystkich transakcji realizowanych z tym podmiotem.

Natomiast gdy umowa uzależnia kształtowanie się poziomu cen od czynników przyszłych, nieznanych w dacie zawarcia kontraktu, istotną okolicznością jest rzeczywiście zapłacona przez spółkę w roku podatkowym danemu kontrahentowi łączna kwota wymagalnych świadczeń.

Organ uznał też, że refakturowanie należy traktować jako odsprzedaż uprzednio zakupionych usług po kosztach, co jest równoznaczne ze świadczeniem zakupionej uprzednio usługi.

Refakturowanie to sprzedaż usług

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał rację fiskusowi. W jego ocenie nie ma żadnych argumentów za tym, żeby okoliczności o charakterze technicznym i pozostawione arbitralnej ocenie kontrahentów determinowały istnienie obowiązku dokumentacyjnego.

To, czy cena każdej z usług będzie ustalana odrębnie, czy też kontrahent ustali jedną wspólną dla szeregu usług, jest nieistotne z punktu widzenia praktycznego i ekonomicznego. Istnienie specyficznego mechanizmu ustalania ceny (wynagrodzenia) nie ma żadnego znaczenia dla określenia limitu 30 tys. euro.