CIT: rok podatkowy nie musi być równy kalendarzowemu

Co do zasady, rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy. Jednak na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej ustawa o CIT) podatnicy mają możliwość ustalenia innego roku podatkowego, o ile odpowiednie postanowienia w tym zakresie zostaną zawarte w umowie spółki (statucie) i o tej zmianie zostanie zawiadomiony naczelnik urzędu skarbowego.

Wówczas rokiem podatkowym będzie okres kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych (art. 8 ust. 1 ustawy o CIT).

W przypadku nowo powstałego podmiotu o wyborze roku podatkowego, innego niż kalendarzowy, należy zawiadomić najpóźniej w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności (art. 8 ust. 5).

Z tych regulacji wynika niezbicie, że jedynie w razie wyboru jako roku podatkowego roku kalendarzowego nowo powstała spółka nie ma obowiązku zawiadamiania naczelnika urzędu skarbowego.

Krócej lub dłużej niż 12 miesięcy

Pierwszy rok podatkowy w nowo powstałej spółce trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych. Wyjątek dotyczy spółek, które podejmują po raz pierwszy działalność w drugiej połowie roku kalendarzowego i wybiorą rok podatkowy pokrywający się z kalendarzowym.

Wówczas pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność. Skorzystanie przez nowo powstałą spółkę z tego uprawnienia nie jest jednoznaczne z odstąpieniem od ustalenia roku podatkowego jako roku kalendarzowego i tym samym nie ciąży na niej obowiązek zawiadamiania naczelnika urzędu skarbowego.

Za pośrednictwem jednego okienka

Zatem wybór roku podatkowego niebędącego rokiem kalendarzowym będzie skuteczny tylko wtedy, gdy w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności nowa spółka poinformuje o tym fakcie organ podatkowy. W przeciwnym razie rokiem podatkowym będzie, zgodnie z zasadą ogólną, rok kalendarzowy.

W praktyce mogą być wątpliwości, czy skorzystanie z procedury tzw. jednego okienka i złożenie umowy spółki do sądu rejestrowego, który następnie przesyła wszystkie dokumenty do urzędu skarbowego, może być uznane za skuteczne zawiadomienie.

W interpretacji z 15 grudnia 2011 r. (IPPB5/423-947/11-2/AS) Izba Skarbowa w Warszawie potwierdziła, że tak – złożenie zgłoszenia identyfikacyjnego wraz z umową spółki poprzez odpowiedni sąd rejestrowy jest równoznaczne ze spełnieniem warunku z art. 8 ust. 1 ustawy o CIT.

Także we wcześniejszym piśmie tej izby (z 23 marca 2010 r., IPPB5/423-97/10-2/JC) czytamy, że „przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają formy zawiadomienia, dlatego zawiadomienie może nastąpić w każdej formie bezpośredniej lub dorozumianej, czyli przez każde działanie podatnika wyrażające w sposób wystarczający ustalenia dotyczące ukształtowania roku podatkowego (...)

Spółka, składając do rejestracji podatkowej dokumenty, m.in. umowę spółki, w której został określony w § 24 pkt 2 i 3 pierwszy rok obrotowy, dokonała zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze roku podatkowego”.

Czytaj także w serwisie:

Prawo w firmie

»

Podatek dochodowy

»

PIT i CIT